Verbum

кі́рза, ‑ы, ж.

Заменнік скуры: насычаная спецыяльным хімічным рэчывам шматслойная баваўняная тканіна з кручаных нітак.

[Ням. Kirser ад англ. kersey.]

марселі́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да марселіну. Марселінавая тканіна. // Пашыты з марселіну. Марселінавая сукенка.

мела́нж, ‑у, м.

Спец. Сумесь валокнаў пражы, афарбаваных у розныя колеры; тканіна з гэтай пражы.

[Ад фр. mélange — сумесь.]

мухая́р, ‑у, м.

Гіст. Баваўняная тканіна з дабаўленнем шэрсці або шоўку. З мухаяру шылі сурдуты.

[Араб. muhajjar.]

мухая́равы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мухаяру. Мухаяравая тканіна. // Пашыты з мухаяру. Мухаяравая кофта.

мяшо́чны і мяшэ́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мяшка, мяшкоў. Мяшочная тканіна. Мяшочныя іголкі.

баты́ставы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да батысту. Батыставая тканіна. // Зроблены з батысту. Батыставая кофтачка.

ваці́н, ‑у, м.

Рэдкая трыкатажная тканіна з густым начосам для ўцяплення вопраткі. Паліто на ваціне.

равенду́к і равенту́х, ‑а, м.

Грубая льняная тканіна, парусіна, якая ўжывалася раней пераважна для парусоў.

[Ад гал. ruwendock.]

падкла́дачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць, прызначаецца для падкладкі (у 1 знач.). Падкладачная тканіна. Падкладачныя скуры.