Verbum

напаўмёртвы, -ая, -ае.

1. Амаль мёртвы, блізкі да смерці.

Н. чалавек.

2. перан. Бязлюдны, пусты.

Напаўмёртвая пустыня.

наса́джваць¹, -аю, -аеш, -ае; незак., што.

1. гл. насадзіць¹.

2. перан. Пашыраць, распаўсюджваць, укараняць.

Н. чужыя традыцыі.

паваро́чвацца, -ваюся, -ваешся, -ваецца; незак.

1. гл. павярнуцца.

2. перан. Дзейнічаць хутка, умела, аператыўна (разм.).

Хутчэй паварочвайся!

павуці́нне, -я, н., зб.

Павуціна.

Зняць п.

Аблытаць павуціннем хлусні (перан.).

|| прым. павуці́нневы, -ая, -ае.

П. клешч.

павыкарчо́ўваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Выкарчаваць усё, многае.

П. пні.

П. бюракратаў з устаноў (перан.).

безгало́вы, -ая, -ае.

1. Які не мае галавы, пазбаўлены галавы.

Б. селядзец.

2. перан. Някемлівы, неразумны (разм.).

барбо́с, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Вялікі дваровы сабака.

2. перан. Пра злога, грубага чалавека (лаянк.).

маналі́тны, -ая, -ае.

1. гл. маналіт.

2. перан. Моцна згуртаваны, з’яднаны.

Маналітная армія.

|| наз. маналі́тнасць, -і, ж.

ме́нтар, -а, мн. -ы, -аў, м. (уст.).

Настаўнік, выхавацель.

|| прым. ме́нтарскі, -ая, -ае.

М. тон (перан.: павучальны).

метафі́зік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Ідэаліст, прыхільнік метафізікі.

2. перан. Чалавек, схільны да абстрактных разважанняў.