павеліча́льны, -ая, -ае.

1. Які служыць для павелічэння таго, што разглядаецца.

Павелічальнае шкло.

2. У граматыцы: звязаны з утварэннем назоўнікаў і прыметнікаў, якія абазначаюць большы памер прадмета ці большую ступень якасці, а таксама эмацыянальныя адносіны (напр.: дамішча, велічэзны). Павелічальныя суфіксы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Вагарамо́нтны ’звязаны з рамонтам вагаў’ (КТС). Магчыма, калька з рус. весоремонтный.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

та́нкавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да танка ​1, звязаны з вырабам танкаў. Танкавая прамысловасць. Танкавая браня. // Які ажыццяўляецца пры дапамозе танкаў. Танкавы дэсант.

2. Звязаны з падрыхтоўкай танкістаў. Танкавае вучылішча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вакхі́чны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з культам Вакха. Вакхічны танец. Вакхічныя песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заваёўніцкі, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з заходам чужых зямель; захопніцкі. Заваёўніцкія намеры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гастро́льны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з гастролямі; выязны. Гастрольная паездка. Гастрольная група.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грэна́жны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з атрыманнем грэнажу. Грэнажная станцыя. Грэнажная вытворчасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гумара́льны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з вадкасцямі арганізма: кроўю, лімфай. Гумаральная рэгуляцыя.

[Лац. humor — вадкасць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бабі́тны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з вырабам ці апрацоўкай бабіту. Бабітны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аксіялагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да аксіялогіі, звязаны з аксіялогіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)