жаўту́ха, ‑і,
Жоўтая афарбоўка скуры, слізістых абалонак і вочных склераў, якая бывае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жаўту́ха, ‑і,
Жоўтая афарбоўка скуры, слізістых абалонак і вочных склераў, якая бывае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прысо́с, ‑а і ‑у,
1. ‑у.
2. ‑а. Прыстасаванне,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раскусці́цца, ‑ціцца;
Вырасці кустом, кустамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазяха́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наперадава́ць, ‑даю, ‑даеш, ‑дае; ‑даём, ‑даяце;
1. Перадаць, уручыць значную колькасць чаго‑н.
2. Неаднаразова перадаць, перадавіць чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перано́с, ‑у,
1.
2. Знак у выглядзе рыскі, які ўжываецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суге́стыя, ‑і,
1. Уздзеянне на волю чалавека з мэтай унушыць яму якія‑н. думкі, перакананне пачуцці.
2. Метад псіхатэрапіі — мэтанакіраванае ўздзеянне словам на псіхіку хворага
[Лац. suggestio — унушэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суме́жнасць, ‑і,
Уласцівасць сумежнага; непасрэдная блізкасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трасі́руючы, ‑ая, ‑ае.
Які
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэ́бель, ‑бля,
Свердзел,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)