вінава́тасць, ‑і,
Наяўнасць віны; удзел у злачынстве, праступку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вінава́тасць, ‑і,
Наяўнасць віны; удзел у злачынстве, праступку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вірлі́ць, ‑ліць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзяншчы́к, дзеншчыка,
Салдат у царскай арміі, прыстаўлены да афіцэра ў якасці слугі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дражлі́вы, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дымо́к, ‑мка,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэпо́ўскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дэпо (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рахункаво́д, ‑а,
Служачы бухгалтэрыі, спецыяліст па рахункаводству.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непрыкме́чаны, ‑ая, ‑ае.
Які не звярнуў на сябе ўвагі, застаўся незаўважаным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
незадавальне́нне, ‑я,
1. Адмаўленне ў чым‑н.
2. Тое, што і нездавальненне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праго́рклы, ‑ая, ‑ае.
Які прагорк, стаў горкім на смак і набыў непрыемны пах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)