нашепта́ть сов.

1. нашапта́ць; (наговорить на кого-л.) нагавары́ць;

2. (на что — произнести наговор, наколдовать) уст. нашапта́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нашёптывать несов.

1. нашэ́птваць; (наговаривать на кого-л.) нагаво́рваць;

2. (на что — произносить наговор, колдовать) уст. нашэ́птваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ознако́мить сов. азнаёміць, пазнаёміць;

ознако́мить кого́-л. с содержа́нием кни́ги азнаёміць (пазнаёміць) каго́-не́будзь са зме́стам кні́гі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отозва́ться

1. адклі́кнуцца, адгукну́цца, адазва́цца;

2. (дать отзыв) адазва́цца;

3. перен. (повлиять на кого-, что-л.) адбі́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

по́мочи падця́жкі, -жак ед. нет;

◊

быть (ходи́ть) на по́мочах (у кого) быць (хадзі́ць) на по́вадзе (у каго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

предваря́ть несов., уст.

1. (делать раньше кого, чего) апярэ́джваць;

предваря́ть собы́тия апярэ́джваць падзе́і;

2. (предупреждать) папярэ́джваць, папераджа́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

позыва́ть несов. цягну́ць (на што, да чаго); адчува́ць по́зыў (на што, да чаго);

позыва́ет на еду́ (кого-л.) безл. ця́гне на яду́ (да яды́) (каго-небудзь);

позыва́ет на рво́ту (кого-л.) безл. ця́гне (бярэ́) на вані́ты (каго́-не́будзь);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выратава́льнік м.

1. спаси́тель; избави́тель;

2. (тот, кто занимается спасанием кого-л.) спаса́тель;

горнарабо́чы-в. — горнорабо́чий-спаса́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абавя́зваць несов.

1. (кого) обя́зывать; вменя́ть в обя́занность (кому);

2. без доп. обя́зывать;

стано́вішча ~вае — положе́ние обя́зывает

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зафы́ркаць сов., прям., перен. зафы́ркать;

~каў конь — зафы́ркала ло́шадь;

з. на каго́-не́будзь — зафы́ркать на кого́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)