фія́лкава-цёмны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фія́лкава-цёмны |
фія́лкава-цёмная |
фія́лкава-цёмнае |
фія́лкава-цёмныя |
| Р. |
фія́лкава-цёмнага |
фія́лкава-цёмнай
фія́лкава-цёмнае |
фія́лкава-цёмнага |
фія́лкава-цёмных |
| Д. |
фія́лкава-цёмнаму |
фія́лкава-цёмнай |
фія́лкава-цёмнаму |
фія́лкава-цёмным |
| В. |
фія́лкава-цёмны (неадуш.)
фія́лкава-цёмнага (адуш.) |
фія́лкава-цёмную |
фія́лкава-цёмнае |
фія́лкава-цёмныя (неадуш.)
фія́лкава-цёмных (адуш.) |
| Т. |
фія́лкава-цёмным |
фія́лкава-цёмнай
фія́лкава-цёмнаю |
фія́лкава-цёмным |
фія́лкава-цёмнымі |
| М. |
фія́лкава-цёмным |
фія́лкава-цёмнай |
фія́лкава-цёмным |
фія́лкава-цёмных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
крыва́ва-цёмны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
крыва́ва-цёмны |
крыва́ва-цёмная |
крыва́ва-цёмнае |
крыва́ва-цёмныя |
| Р. |
крыва́ва-цёмнага |
крыва́ва-цёмнай
крыва́ва-цёмнае |
крыва́ва-цёмнага |
крыва́ва-цёмных |
| Д. |
крыва́ва-цёмнаму |
крыва́ва-цёмнай |
крыва́ва-цёмнаму |
крыва́ва-цёмным |
| В. |
крыва́ва-цёмны (неадуш.)
крыва́ва-цёмнага (адуш.) |
крыва́ва-цёмную |
крыва́ва-цёмнае |
крыва́ва-цёмныя (неадуш.)
крыва́ва-цёмных (адуш.) |
| Т. |
крыва́ва-цёмным |
крыва́ва-цёмнай
крыва́ва-цёмнаю |
крыва́ва-цёмным |
крыва́ва-цёмнымі |
| М. |
крыва́ва-цёмным |
крыва́ва-цёмнай |
крыва́ва-цёмным |
крыва́ва-цёмных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
хма́ра, -ы, мн. -ы, хмар, ж.
1. Вялікае, звычайна цёмнае воблака, якое прыносіць дождж, град, снег.
З-за лесу выпаўзала цёмная х.
2. перан., каго-чаго. Мноства, вялікая колькасць.
Х. камароў.
|| памянш. хма́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж. (да 1 знач.).
|| прым. хма́равы, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
брыжа́сты, ‑ая, ‑ае.
З брыжамі. // Які мае край, падобны на брыжы. Справа, як затока, выступала цёмная брыжастая сцяна бору. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяззо́рны, ‑ая, ‑ае.
На якім не відаць зор, з нябачнымі зоркамі. Бяззорнае неба. □ Стаяла бяззорная, па-асенняму цёмная ноч. Васілёнак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падглядзе́ць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць.
Зак. да падглядаць (у 1 знач.). Падымалася ўгору высокая цёмная вадакачка, нібы стараючыся падглядзець усход сонца. Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ліло́вы, ‑ая, ‑ае.
Светла-фіялетавы; колеру бэзу ці фіялкі. Паказваецца цёмная ліловая хмара, абдымае далягляд і, глуха вуркочучы, .. цягнецца да сонца. Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́сеньскі, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і асенні. Была густая цёмная восеньская ноч. Скрыган. Бабка Наста гаварыла доўга і многа,.. гутарка лілася безупынным зацяжным восеньскім дожджыкам. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мірыя́ды, ‑аў; адз. няма.
Вельмі вялікая, незлічоная колькасць. Вераснёўская ноч была цёмная, толькі бліскучае неба з мірыядамі зорак холадна асвятляла зямлю. Рамановіч. Возера ў мірыядах іскраў злёгку хвалюецца. Пестрак.
[Ад грэч. myrias (myriados) — дзесяць тысяч.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Тума́жыцца ‘хмарыцца’ (ТС). У аснове слова, відаць, назоўнік *тумага, параўн. укр. тума́ ‘цёмная хмара’, валын. тумо́йу туманʼі́ти ‘быць у змрочным настроі’ (Арк.), гл. ту́мны. Менш верагодна — у выніку кантамінацыі лексем тума́ніцца і кула́жыцца ‘станавіцца пахмурным (пра надвор’е)’, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)