тэ́та-фу́нкцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэ́та-фу́нкцыя |
тэ́та-фу́нкцыі |
| Р. |
тэ́та-фу́нкцыі |
тэ́та-фу́нкцый |
| Д. |
тэ́та-фу́нкцыі |
тэ́та-фу́нкцыям |
| В. |
тэ́та-фу́нкцыю |
тэ́та-фу́нкцыі |
| Т. |
тэ́та-фу́нкцыяй тэ́та-фу́нкцыяю |
тэ́та-фу́нкцыямі |
| М. |
тэ́та-фу́нкцыі |
тэ́та-фу́нкцыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
хеш-фу́нкцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
хеш-фу́нкцыя |
хеш-фу́нкцыі |
| Р. |
хеш-фу́нкцыі |
хеш-фу́нкцый |
| Д. |
хеш-фу́нкцыі |
хеш-фу́нкцыям |
| В. |
хеш-фу́нкцыю |
хеш-фу́нкцыі |
| Т. |
хеш-фу́нкцыяй хеш-фу́нкцыяю |
хеш-фу́нкцыямі |
| М. |
хеш-фу́нкцыі |
хеш-фу́нкцыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ко́ма¹, -ы, ж. (спец.).
Вельмі цяжкі стан, які пагражае смерцю і характарызуецца парушэннем усіх функцый арганізма.
Знаходзіцца ў коме.
|| прым. камато́зны, -ая, -ае.
К. стан.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аўтадыспе́тчар, ‑а, м.
Аўтаматычнае прыстасаванне для выканання функцый дыспетчара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трансцэндэ́нтнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць трансцэндэнтнага. Трансцэндэнтнасць ідэй. Трансцэндэнтнасць функцый.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́ктар-фу́нкцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ве́ктар-фу́нкцыя |
ве́ктар-фу́нкцыі |
| Р. |
ве́ктар-фу́нкцыі |
ве́ктар-фу́нкцый |
| Д. |
ве́ктар-фу́нкцыі |
ве́ктар-фу́нкцыям |
| В. |
ве́ктар-фу́нкцыю |
ве́ктар-фу́нкцыі |
| Т. |
ве́ктар-фу́нкцыяй ве́ктар-фу́нкцыяю |
ве́ктар-фу́нкцыямі |
| М. |
ве́ктар-фу́нкцыі |
ве́ктар-фу́нкцыях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
га́ма-фу́нкцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
га́ма-фу́нкцыя |
га́ма-фу́нкцыі |
| Р. |
га́ма-фу́нкцыі |
га́ма-фу́нкцый |
| Д. |
га́ма-фу́нкцыі |
га́ма-фу́нкцыям |
| В. |
га́ма-фу́нкцыю |
га́ма-фу́нкцыі |
| Т. |
га́ма-фу́нкцыяй га́ма-фу́нкцыяю |
га́ма-фу́нкцыямі |
| М. |
га́ма-фу́нкцыі |
га́ма-фу́нкцыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэ́льта-фу́нкцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэ́льта-фу́нкцыя |
дэ́льта-фу́нкцыі |
| Р. |
дэ́льта-фу́нкцыі |
дэ́льта-фу́нкцый |
| Д. |
дэ́льта-фу́нкцыі |
дэ́льта-фу́нкцыям |
| В. |
дэ́льта-фу́нкцыю |
дэ́льта-фу́нкцыі |
| Т. |
дэ́льта-фу́нкцыяй дэ́льта-фу́нкцыяю |
дэ́льта-фу́нкцыямі |
| М. |
дэ́льта-фу́нкцыі |
дэ́льта-фу́нкцыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
базе́даў, ‑дава.
У выразе: базедава хвароба — расстройства функцый шчытападобнай залозы.
[Ад уласн, імя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́сінус, ‑а, м.
Адна з трыганаметрычных функцый — сінус дадатковага вугла.
[Ад лац. co — разам і sinūs — крывізна, выгіб.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)