узва́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узважваць — узважыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паперава́жваць

‘узважыць усё, многае’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паперава́жваю паперава́жваем
2-я ас. паперава́жваеш паперава́жваеце
3-я ас. паперава́жвае паперава́жваюць
Прошлы час
м. паперава́жваў паперава́жвалі
ж. паперава́жвала
н. паперава́жвала
Загадны лад
2-я ас. паперава́жвай паперава́жвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паперава́жваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ушу́піць

‘прыкінуць, памеркаваць, узважыць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ушу́плю ушу́пім
2-я ас. ушу́піш ушу́піце
3-я ас. ушу́піць ушу́пяць
Прошлы час
м. ушу́піў ушу́пілі
ж. ушу́піла
н. ушу́піла
Загадны лад
2-я ас. ушу́п ушу́пце
Дзеепрыслоўе
прош. час ушу́піўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адва́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што і чаго.

Аддзяліўшы, узважыць частку чаго‑н. Адважыць кілаграм цукру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перава́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго-што.

1. Узважыць усё, многае або ўсіх, многіх. Пераважыць усе мяшкі з мукой. Пераважыць увесь насенны фонд.

2. Узважыць яшчэ раз. Пераважыць груз перад здачай.

3. Перасягнуць у вазе.

4. перан. Атрымаць перавагу, аказацца больш значным, важкім; перасіліць. Дапытлівасць пераважыла страх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пава́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны; зак., каго-што.

1. Вызначыць вагу, цяжар каго-, чаго-н.

П. мяхі з жытам.

П. сумку ў руцэ.

2. Узважыць усё, многае або ўсіх, многіх.

П. усю бульбу.

|| звар. пава́жыцца, -жуся, -жышся, -жыцца (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пава́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго-што.

1. Вызначыць вагу, цяжар каго‑, чаго‑н.; узважыць. Паважыць мяшок. □ [Гаспадар] вынес з сянец торбу жыта з бязменам, паважыў: — На, бяры свае фунты. Лобан. [Клемс] памацаў зерні пальцамі, наважыў іх на руцэ і сыпнуў. Галавач.

2. Узважыць усё, многае або ўсіх, многіх. Паважыць усю бульбу.

3. і без дап. Важыць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недава́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што і чаго.

Узважыць на якую‑н. колькасць, суму і пад. менш, чым належыць, патрэбна. Недаважыць кілаграм збожжа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узва́жаны

1. прям., перен. взве́шенный;

2. припо́днятый рычаго́м;

1, 2 см. узва́жыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сообрази́ть сов.

1. (сопоставить, обдумать) узва́жыць, абмеркава́ць;

2. (понять, догадаться) зразуме́ць, уця́міць, сця́міць, ске́міць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)