мушке́т, ‑а, М ‑кеце, м.
Старажытнае буйнакалібернае ружжо з кнотам для запальвання пораху.
[Фр. mousquet ад іт. moschetto.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ма́сленіца², -ы, ж.
1. (з вялікай літары). Старажытнае славянскае свята провадаў зімы, аднесенае на тыдзень перад Вялікім постам.
Святкаваць Масленіцу.
2. Аб добрым, забяспечаным жыцці.
Не жыццё, а м.
|| прым. ма́сленічны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Купа́лле, -я, н. (з вялікай літары).
Старажытнае свята летняга сонцастаяння ва ўсходніх славян, якое святкуецца ў ноч на 7 ліпеня (24 чэрвеня па старым стылі).
|| прым. купа́льскі, -ая, -ае.
Купальская ноч.
Купальская кветка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мегалі́т, ‑а, М ‑ліце, м.
Старажытнае збудаванне з вялізных камянёў (помнік, грабніца і пад.).
[Ад грэч. mégas — вялікі і lithos — камень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драўля́не, ‑лян.
Старажытнае ўсходнеславянскае племя, якое жыло ў 6–10 стст. на Прыпяцкім Палессі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
са́ксы, ‑аў; адз. сакс, ‑а, м.
Старажытнае германскае племя, якое насяляла паўночназаходнюю Еўропу і Брытанію.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жэма́йты, нескл., н.
Старажытнае літоўскае племя, якое ў 13–15 стст. жыло ў заходняй частцы Літвы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шушпа́н, ‑а, м.
Старажытнае верхняе жаночае адзенне ў выглядзе свабоднага кафтана або шырокай доўгай кашулі, сарафана.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дуле́бы, ‑аў; адз. дулеб, ‑а, м.
Старажытнае ўсходнеславянскае племя, якое жыло ў вярхоўях Заходняга Буга і Прыпяці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міф, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Старажытнае паданне аб легендарных героях, багах, аб паходжанні свету і розных з’яў прыроды.
Міфы Старажытнай Грэцыі.
2. перан. Нешта фантастычнае, неверагоднае; выдумка.
М. аб шкоднасці кавы.
|| прым. міфі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)