о́ксібіёнт

‘мікраарганізм, здольны існаваць толькі пры наяўнасці свабоднага кісларода’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. о́ксібіёнт о́ксібіёнты
Р. о́ксібіёнта о́ксібіёнтаў
Д. о́ксібіёнту о́ксібіёнтам
В. о́ксібіёнт о́ксібіёнты
Т. о́ксібіёнтам о́ксібіёнтамі
М. о́ксібіёнце о́ксібіёнтах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

о́ксібіёнт

‘расліна, здольная існаваць толькі пры наяўнасці свабоднага кісларода’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. о́ксібіёнт о́ксібіёнты
Р. о́ксібіёнта о́ксібіёнтаў
Д. о́ксібіёнту о́ксібіёнтам
В. о́ксібіёнт о́ксібіёнты
Т. о́ксібіёнтам о́ксібіёнтамі
М. о́ксібіёнце о́ксібіёнтах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

верацярпі́мы, ‑ая, ‑ае.

Які прызнае права свабоднага вызнання любой рэлігіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

манто́, нескл., н.

Жаночае паліто (пераважна футравае) свабоднага пакрою. Нецікавае манто.

[Фр. manteau.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анаэро́бы, ‑аў; адз. анаэроб, ‑а, м.

Арганізмы, якія могуць жыць без свабоднага кіслароду; проціл. азробы.

[Ад грэч. an — без, aēr — паветра і bios — жыццё.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аэро́бы, ‑аў; адз. аэроб, ‑а, м.

Арганізмы, якія не здольны жыць без свабоднага кіслароду; проціл. анаэробы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фет, ‑а, М феце, м.

У старажытнай Грэцыі — батрак, прадстаўнік маламаёмнай і немаёмнай часткі свабоднага насельніцтва.

[Грэч. thētes.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шушпа́н, ‑а, м.

Старажытнае верхняе жаночае адзенне ў выглядзе свабоднага кафтана або шырокай доўгай кашулі, сарафана.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

штармо́ўка, ‑і, ДМ ‑моўцы; Р мн. ‑мовак; ж.

Разм. Разнавіднасць курткі свабоднага крою без падкладкі, якую носяць паверх адзення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

за́ймішча, ‑а, н.

Гіст. Заняцце свабоднага ўчастка зямлі пры першапачатковым засяленні, а таксама ўчастак, заняты такім чынам. // Месца, якое расчышчана і апрацоўваецца па-за грамадскім ворным полем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)