песо́к
1. (о почве) пясо́к, -ску́ м.;
2. мн. (пространства, покрытые песком) пяскі́, -ко́ў ед. нет;
3. (сахар) разг. пясо́к, -ску́ м.;
са́харный песо́к цу́кар-пясо́к;
◊
стро́ить на песке́ на лёдзе ха́ту будава́ць;
песо́к сы́плется парахня́ сы́плецца;
как песку́ морско́го як зо́рак на не́бе, як пяску́ марско́га.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заво́дI заво́д, -да м.;
чугуноплави́льный заво́д чыгунаплаві́льны заво́д;
автомоби́льный заво́д аўтамабі́льны заво́д;
вагонострои́тельный заво́д вагонабудаўні́чы заво́д;
га́зовый заво́д га́завы заво́д;
са́харный заво́д цукро́вы заво́д, цукрава́рня;
лесопи́льный заво́д лесапі́льны заво́д, лесапі́льня;
кирпи́чный заво́д цаге́льны заво́д, цаге́льня;
во́дочный заво́д гарэ́лачны заво́д;
ко́нный заво́д ко́нны заво́д;
стеко́льный заво́д шкляны́ заво́д, гу́та;
виноку́ренный заво́д вінаку́рны заво́д, бро́вар;
коже́венный заво́д гарба́рны заво́д, гарба́рня;
часово́й заво́д гадзі́ннікавы заво́д.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заво́д I, -да м. заво́д;
чыгунаплаві́льны з. — чугуноплави́льный заво́д;
аўтамабі́льны з. — автомоби́льный заво́д;
цукро́вы з. — са́харный заво́д;
○ ко́нны з. — ко́нный заво́д
заво́д II, -ду м., мн. нет
1. в разн. знач. заво́д;
з. ключо́м — заво́д ключо́м;
у гадзі́нніку сапсава́ўся з. — в часа́х испо́ртился заво́д;
2. полигр. заво́д
заво́д III, -ду м., мн. нет, разг.
1. (о животных) поро́да ж.;
ку́ры до́брага ~ду — ку́ры хоро́шей поро́ды;
2. (разведение) разво́д;
парэ́заў усі́х курэ́й і на з. не пакі́нуў — поре́зал всех кур и на разво́д не оста́вил
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ко́рень в разн. знач. ко́рань, -ня м.;
сла́дкий ко́рень бот. чарнако́рань;
са́харный ко́рень бот. цукро́вы ко́рань;
квадра́тный ко́рень мат. квадра́тны ко́рань;
куби́ческий ко́рень мат. кубі́чны ко́рань;
показа́тель ко́рня мат. пака́зчык ко́раня;
знак ко́рня мат. знак ко́раня;
извлече́ние ко́рня мат. здабыва́нне ко́раня;
ко́рень сло́ва грам. ко́рань сло́ва;
◊
вы́рвать с ко́рнем вы́рваць з ко́ранем;
пусти́ть ко́рни пусці́ць карані́ (карэ́нне);
в ко́рне у ко́рані;
на корню́ (о хлебе) на ко́рані; (о лесе) на пні;
красне́ть до корне́й воло́с чырване́ць па са́мыя ву́шы (да са́мых вушэ́й);
смотре́ть в ко́рень глядзе́ць у ко́рань;
запря́чь ло́шадь в ко́рень запрэ́гчы каня́ ў агло́блі;
ходи́ть в корню́ ≅ хадзі́ць у агло́блях;
ко́рень зла ко́рань зла.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)