разрыхля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; незак., што.

Тое, што і рыхліць.

Р. глебу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

маты́чыць, -чу, -чыш, -чыць; незак., што.

Апрацоўваць, рыхліць зямлю матыкай.

|| наз. маты́чанне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рыхле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рыхліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маты́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., што.

Апрацоўваць, рыхліць матыкай. Матычыць капусту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капані́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., што.

Абл. Апрацоўваць, рыхліць капаніцай. Перакопвалі.. [поле] рыдлёўкамі, капанічылі капаніцамі, аралі. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ры́сьліць ’рыхліць’ (навагр., З нар. сл.). Дыялектная форма слова ры́хліць, Гл. ры́хлы. Няпэўна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

акапані́чваць

‘апрацоўваць, рыхліць капаніцай што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. акапані́чваю акапані́чваем
2-я ас. акапані́чваеш акапані́чваеце
3-я ас. акапані́чвае акапані́чваюць
Прошлы час
м. акапані́чваў акапані́чвалі
ж. акапані́чвала
н. акапані́чвала
Загадны лад
2-я ас. акапані́чвай акапані́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час акапані́чваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

акапцо́ўваць

‘капаць, рыхліць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. акапцо́ўваю акапцо́ўваем
2-я ас. акапцо́ўваеш акапцо́ўваеце
3-я ас. акапцо́ўвае акапцо́ўваюць
Прошлы час
м. акапцо́ўваў акапцо́ўвалі
ж. акапцо́ўвала
н. акапцо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. акапцо́ўвай акапцо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час акапцо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шлейфава́ць

‘рыхліць і выраўноўваць глебу шлейфам’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шлейфу́ю шлейфу́ем
2-я ас. шлейфу́еш шлейфу́еце
3-я ас. шлейфу́е шлейфу́юць
Прошлы час
м. шлейфава́ў шлейфава́лі
ж. шлейфава́ла
н. шлейфава́ла
Загадны лад
2-я ас. шлейфу́й шлейфу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шлейфу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ры́хлік ’акучнік’ (міёр., Нар. сл.). Ад ры́хліць (гл.) з дапамогай суф. ‑ік‑ як цягні́к, кры́цік ’сноп накрываць мэндлікі’ (Пра словаўтваральны тып глядзі Сцяцко, Афікс. наз., 41–42).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)