рассці́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рассцілаць — разаслаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рассціла́нне ср. расстила́ние, рассти́л м., рассти́лка ж.; см. рассціла́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

-сцілаць у дзеясловах засціла́ць, рассціла́ць (ТСБМ, Ласт.), просціла́ць ’рассцілаць, раскладваць’ (ТС) і інш. Гл. слаць 2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

растя́гивать несов., в разн. знач. расця́гваць; (расстилать — ещё) рассціла́ць; см. растяну́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Сцялі́ць ’слаць, рассцілаць’ (в.-дзв., Сл. ПЗБ; Варл.). Гл. слаць 2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рассціла́цца несов.

1. рассти-

ла́ться; распростира́ться, раски́дываться; см. разасла́цца;

2. страд. расстила́ться; см. рассціла́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

На́стлыш ’вада пад снегам’ (Касп.). Няясна, магчыма, ад насцілаць ’падсцілаць, рассцілаць’, параўн. рус. настлище ’лён, расселены на сцелішчы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

-сце́рці, гл. прасце́рці, распасце́рціся. Параўн. славац. strieť ’раскладваць, рассцілаць’, н.-луж. strěś ’рассцілаць, распасціраць’, славен. stréti ’тс’, серб.-харв. strijèti ’разаслаць, распасцерці’ (у іншых славянскіх мовах толькі з прыстаўкамі). Да прасл. *sterti ’распасціраць, расцягваць, раскладваць’, роднаснае ст.-інд. starati ’наслаць, насцілаць’, грэч. στόρνυμι ’тс’, лац. sternere ’расцягнуць, распасціраць’ (Сной у Бязлай, 3, 327; Фасмер, 3, 339; Борысь, Etymologie, 612).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прасцёл ’выжатае месца (гароху і да т. п.)’ (петрык., Шатал.). Да прасцілаць, прасцяліць (гл. пра- і слаць, сцяліць); відаць, ’вольнае месца, на якое можна што-небудзь рассцілаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

раскла́дывать несов.

1. расклада́ць, раскла́дваць;

раскла́дывать ве́щи расклада́ць (раскла́дваць) рэ́чы;

раскла́дывать ка́рты расклада́ць (раскла́дваць) ка́рты;

2. (расправив, класть) расклада́ць, раскла́дваць; (расстилать) рассціла́ць;

раскла́дывать ка́рту расклада́ць (раскла́дваць, рассціла́ць) ка́рту;

3. (распределять) расклада́ць, раскла́дваць;

4. (зажигать) расклада́ць, раскла́дваць;

раскла́дывать ого́нь расклада́ць (раскла́дваць) аго́нь; см. разложи́ть​I;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)