раскла́дванне ср., см. расклада́нне I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

амыле́нне, ‑я, н.

Спец. Раскладанне арганічных злучэнняў вадою са шчолачамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыспе́рсія, ‑і, ж.

Раскладанне, раздзяленне, рассейванне. Дысперсія святла. Дысперсія гука.

[Лац. dispersio.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рассці́л, ‑у, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рассцілаць — разаслаць ​2; раскладанне тонкім пластом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ве́ктар, ‑а, м.

Спец. Адрэзак прамой, які мае пэўнае становішча і напрамак. Раскладанне вектара.

[Ад лац. vector — які вязе, нясе.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскла́дывание

1. расклада́нне, -ння ср., раскла́дванне, -ння ср.;

2. расклада́нне, -ння ср., раскла́дванне, -ння ср.; рассціла́нне, -ння ср.;

3. расклада́нне, -ння ср., раскла́дванне, -ння ср.;

4. расклада́нне, -ння ср., раскла́дванне, -ння ср.; см. раскла́дывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фато́ліз, ‑у, м.

Спец. Раскладанне вадкіх, цвёрдых або газападобных рэчываў пад уздзеяннем святла. Фатоліз вады.

[Ад грэч. phōs, phōtos — святло і lysis — раскладанне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыспе́рсія, -і, ж. (спец.).

Раскладанне, раздзяленне, рассейванне.

|| прым. дыспе́рсны, -ая, -ае.

○

Дысперсная сістэма — рэчыва ў выглядзе дробных часцінак разам з тым асяроддзем, у якім яно рассеяна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обме́нный абме́нны;

обме́нное разложе́ние хим. абме́ннае расклада́нне;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разлага́ние

1. расклада́нне, -ння ср.;

2. перен. разбэ́шчванне, -ння ср.; см. разлага́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)