раскасма́ціць, ‑мачу, ‑маціш, ‑маціць; зак., каго-што.
Зрабіць касматым; раскалмаціць. Раскасмаціць валасы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
растрапа́ць, ‑траплю, ‑трэплеш, ‑трэпле; зак., што.
Раскалмаціць, раскідаць у беспарадку. Вецер растрапаў валасы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Распа́куляць ’раскалмаціць’ (іўеў., Сл. ПЗБ). Параўн. па́кулле ’пакля’ (гл.), польск. зніж. pakuły мн. л. ’валасы’, літ. pãkulos, лат. pakulas ’тс’, што Лаўчутэ (Балтизмы, 18–19) лічыць запазычаннем у літоўскія гаворкі з ням. Pakullas ’вяроўка з рэштак лёну’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)