прасмо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прасмаліць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасма́лены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прасмаліць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасма́лены пропалённый, прожжённый; см. прасмалі́ць II 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасмо́льваць несов. (смолой) просма́ливать; см. прасмалі́ць I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паабсмо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Прасмаліць, пакрыць смалою ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасма́льваць несов. (насквозь) пропа́ливать, прожига́ть; см. прасмалі́ць II 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасмо́лка, ‑і, ДМ ‑лцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прасмольваць — прасмаліць ​1 і стан паводле знач. дзеясл. прасмольвацца — прасмаліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́смаліць ​1, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Абмазаць што‑н. смалою; прасмаліць. Высмаліць дно лодкі. Высмаліць шпалы.

вы́смаліць ​2, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Разм. Знішчыць агнём, сонцам і пад.; выпаліць. Пажар высмаліў лес. Спёка высмаліла траву на паплавах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасмо́лены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прасмаліць ​1.

2. у знач. прым. Пакрыты, насычаны смалой для трываласці. Ля берага .. гойдалася паціху дашчаная лодка, пашпакляваная і прасмоленая. Чыгрынаў. Рыжаваты хлопец у стракатай цяльняшцы адганяе мяне на сваёй вузкай гоначнай байдарцы з фанеры і прасмоленай парусіны. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсмалі́ць ​1, ‑смалю, ‑смаліш, ‑смаліць; зак., каго-што.

1. Абпальваючы на агні, пазбавіць шчаціння, поўсці і пад. Абсмаліць курыцу.

2. Абвугліць, абпячы паверхню ці канцы чаго‑н. [Сасна:] — Мяне ўсю пасекла асколкамі, абсмаліла агнём, але хлопчыка я зберагла. Карпюк.

абсмалі́ць ​2, ‑смалю, ‑смоліш, ‑смоліць; зак., што.

Пакрыць смалою, прасмаліць. Абсмаліць лодку. Абсмаліць дно ў бочцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)