перайна́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перайначыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перайна́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перайначваць — перайначыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

преобрази́ть сов. ператвары́ць; (переиначить) перайна́чыць; (изменить что-л.) змяні́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паперайна́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Перайначыць усё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

відазмяні́ць, ‑змяню, ‑зменіш, ‑зменіць; зак., што.

Унесці якія‑н. змены ў што‑н.; перайначыць. Відазмяніць канструкцыю машыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перамяні́ць, -мяню́, -ме́ніш, -ме́ніць; -ме́нены; зак., каго-што.

1. Замяніць адно другім, змяніць.

П. бялізну.

П. тэму размовы.

2. Надаць іншую форму, перайначыць.

П. адносіны.

|| незак. пераме́ньваць, -аю, -аеш, -ае і перамяня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. пераме́на, -ы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перайна́чаны

1. изменённый; переина́ченный; видоизменённый;

2. искажённый, извращённый;

1, 2 см. перайна́чыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перайна́чваць несов.

1. изменя́ть; переина́чивать; видоизменя́ть;

2. искажа́ть, извраща́ть;

1, 2 см. перайна́чыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сказі́ць, скажу́, сказі́ш, сказі́ць; сказі́м, сказіце́, сказя́ць; скажо́ны; зак., што.

1. Перайначыць, падаць у няправільным, памылковым выглядзе.

С. думку.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Моцна змяніць (твар, знешні выгляд — ад болю, гора і пад.).

Боль сказіў твар.

|| незак. скажа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. скажэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

з’іна́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго-што.

Разм. Зрабіць інакшым; перайначыць. — Мы ў жыцці ўсё з’іначым, Не пазнаць краіны будзе; Смехам радасным, дзіцячым Усміхацца будуць людзі. Пушча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)