падка́тка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.
Дзеянне паводле дзеясл. падкаціць (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падко́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падкаціць (у 1, 2 і 4 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падко́чаны в разн. знач. подка́ченный; см. падкаці́ць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пападко́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Падкаціць усё, многае (у 1, 2 знач.). Пападкочваць бярвенні да сцяны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падко́чванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. падкочваць — падкаціць (у 1, 2 знач.) і падкочвацца — падкаціцца (у 1, 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падкаці́цца, -качу́ся, -ко́цішся, -ко́ціцца; зак.
1. Коцячыся, наблізіцца ці закаціцца пад што-н.
Шарык падкаціўся пад канапу.
2. Тое, што і падкаціць (у 3 знач.).
Слёзы падкаціліся пад горла.
3. перан., да каго. Лісліва звярнуцца да каго-н., дамагаючыся чаго-н. (разм.).
|| незак. падко́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падко́чваць несов.
1. в разн. знач. подка́тывать;
2. безл. (о тошноте и т.п.) подка́тывать, подступа́ть;
1, 2 см. падкаці́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адпрасі́цца, ‑прашуся, ‑просішся, ‑просіцца; зак.
Просячы, дамагчыся дазволу пайсці, паехаць куды‑н.; адмовіцца ад чаго‑н., не ўдзельнічаць у чым‑н. У нядзелю, калі цывільныя рабочыя не працавалі.. [Эдварду Лявэру] ўдалося адпрасіцца раней на некалькі гадзін пакінуць работу. Чорны. Ячны хацеў падкаціць мяне да самага парога, але я адпрасіўся, пайшоў пехатой. Брыль. // Просячы, выбавіцца з цяжкага становішча. Ледзь адпрасіўся [ад чарцей] бедны Янук. І ўжо да самай смерці не браў у рот гарэлкі. Сачанка. Ад смерці не адкупішся і не адпросішся. Прыказка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)