гратэ́скава-камі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гратэ́скава-камі́чны |
гратэ́скава-камі́чная |
гратэ́скава-камі́чнае |
гратэ́скава-камі́чныя |
| Р. |
гратэ́скава-камі́чнага |
гратэ́скава-камі́чнай
гратэ́скава-камі́чнае |
гратэ́скава-камі́чнага |
гратэ́скава-камі́чных |
| Д. |
гратэ́скава-камі́чнаму |
гратэ́скава-камі́чнай |
гратэ́скава-камі́чнаму |
гратэ́скава-камі́чным |
| В. |
гратэ́скава-камі́чны (неадуш.)
гратэ́скава-камі́чнага (адуш.) |
гратэ́скава-камі́чную |
гратэ́скава-камі́чнае |
гратэ́скава-камі́чныя (неадуш.)
гратэ́скава-камі́чных (адуш.) |
| Т. |
гратэ́скава-камі́чным |
гратэ́скава-камі́чнай
гратэ́скава-камі́чнаю |
гратэ́скава-камі́чным |
гратэ́скава-камі́чнымі |
| М. |
гратэ́скава-камі́чным |
гратэ́скава-камі́чнай |
гратэ́скава-камі́чным |
гратэ́скава-камі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лі́рыка-камі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лі́рыка-камі́чны |
лі́рыка-камі́чная |
лі́рыка-камі́чнае |
лі́рыка-камі́чныя |
| Р. |
лі́рыка-камі́чнага |
лі́рыка-камі́чнай
лі́рыка-камі́чнае |
лі́рыка-камі́чнага |
лі́рыка-камі́чных |
| Д. |
лі́рыка-камі́чнаму |
лі́рыка-камі́чнай |
лі́рыка-камі́чнаму |
лі́рыка-камі́чным |
| В. |
лі́рыка-камі́чны (неадуш.)
лі́рыка-камі́чнага (адуш.) |
лі́рыка-камі́чную |
лі́рыка-камі́чнае |
лі́рыка-камі́чныя (неадуш.)
лі́рыка-камі́чных (адуш.) |
| Т. |
лі́рыка-камі́чным |
лі́рыка-камі́чнай
лі́рыка-камі́чнаю |
лі́рыка-камі́чным |
лі́рыка-камі́чнымі |
| М. |
лі́рыка-камі́чным |
лі́рыка-камі́чнай |
лі́рыка-камі́чным |
лі́рыка-камі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сатыры́чна-камі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сатыры́чна-камі́чны |
сатыры́чна-камі́чная |
сатыры́чна-камі́чнае |
сатыры́чна-камі́чныя |
| Р. |
сатыры́чна-камі́чнага |
сатыры́чна-камі́чнай
сатыры́чна-камі́чнае |
сатыры́чна-камі́чнага |
сатыры́чна-камі́чных |
| Д. |
сатыры́чна-камі́чнаму |
сатыры́чна-камі́чнай |
сатыры́чна-камі́чнаму |
сатыры́чна-камі́чным |
| В. |
сатыры́чна-камі́чны (неадуш.)
сатыры́чна-камі́чнага (адуш.) |
сатыры́чна-камі́чную |
сатыры́чна-камі́чнае |
сатыры́чна-камі́чныя (неадуш.)
сатыры́чна-камі́чных (адуш.) |
| Т. |
сатыры́чна-камі́чным |
сатыры́чна-камі́чнай
сатыры́чна-камі́чнаю |
сатыры́чна-камі́чным |
сатыры́чна-камі́чнымі |
| М. |
сатыры́чна-камі́чным |
сатыры́чна-камі́чнай |
сатыры́чна-камі́чным |
сатыры́чна-камі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
каме́дыя, -і, мн. -і, -дый, ж.
1. Драматычны твор з вясёлым, забаўным або сатырычным сюжэтам, а таксама спектакль або фільм па сцэнарыі такога твора.
Музычная к.
2. перан. Крывадушныя паводзіны, разыгрыванне якой-н. ролі, сцэны з пэўнай мэтай.
Што за к.!
Гавары як ёсць!
◊
Ламаць (разыгрываць, строіць) камедыю (разм., неадабр.) — крывадушнічаць, прытварацца.
|| прым. камеды́йны, -ая, -ае (да 1 знач.) і камі́чны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Камедыйны акцёр.
Камічная опера.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жарт, -у, М -рце, мн. -ы, -аў, м.
1. Забаўная выхадка, востры дасціпны выраз.
На вяселлі гучаў смех і сыпаліся жарты за жартамі.
2. Кароткае апавяданне са смешным, забаўным зместам.
3. Невялікая камічная п’еса.
П’еса-ж. у адной дзеі.
4. у знач. прысл. жа́ртам. Не сур’ёзна, для забавы.
Сказаць жартам.
◊
Без жартаў — усур’ёз.
Жарты на (у) бок — ужыв. як папярэджанне аб пераходзе да сур’ёзнай справы.
Не жарты — пра што-н. важнае.
Не на жарт — вельмі сур’ёзна.
|| памянш. жа́рцік, -а, мн. -і, -аў, м. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жарт, ‑у, М ‑рце, м.
1. Забаўная выхадка, востры дасціпны выраз. Жарты сыпаліся за жартамі, — толькі смех разліваўся па балоце. Колас. Пад жарты і смех гасцей маладога і маладую абсыпалі жытам, каб былі добрымі гаспадарамі. Васілевіч.
2. Кароткае апавяданне з забаўным, смешным зместам.
3. Невялікая камічная п’еса. П’еса-жарт у адной дзеі.
4. у знач. прысл. жа́ртам. Не сур’ёзна, для забавы. Найбольш падсмейваліся над барадатым высокім мужчынам, якога звалі жартам «барада». Мележ.
•••
Без жартаў — сур’ёзна, не жартуючы.
Дрэнныя жарты — небяспечна з кім‑, чым‑н. жартаваць.
Жарты жартамі — ужываецца з супраціўным злучнікам у значэнні: так ці інакш. Жарты жартамі, а трывога закрадалася ў сэрца Андрэя. Шахавец.
Жарты на (у) бок — ужываецца як папярэджанне аб пераходзе да сур’ёзнай размовы.
Жарты строіць гл. строіць.
Не да жартаў каму — пра чыё‑н. цяжкае становішча, дрэнны настрой і пад.
Не жарты — пра што‑н. важнае, значнае, сур’ёзнае. Цяжка было — страшэнна. Два разы адкладалі справу — не жарты. Скрыган.
Не на жарт(ы) — вельмі сур’ёзна. Патрэсканай зямлі журботны воблік Трывожыць не на жарт усіх людзей. Панчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)