тэтані́я, ‑і, ж.
Захворванне, якое характарызуецца павышанай узбуджальнасцю, сутаргавымі прыпадкамі і расстройствамі нервовай сістэмы, звязанымі з нізкім утрыманнем кальцыю ў крыві.
[Ад грэч. tétanos — напружанне, сутарга.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сале́тра, ‑ы, ж.
Назва азотнакіслых солей калію, натрыю, амонію, кальцыю і пад., якія выкарыстоўваюцца ў вытворчасці выбуховых рэчываў, для ўгнаенняў, пры засолцы мяса і пад. Аміячная салетра. Калійная салетра.
[Ад лац. sal nitri.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)