ла́таны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад латаць.
2. у знач. прым. Які мае латкі, залатаны. Перад.. [Лідай] стаяў невысокі чалавек у латанай вопратцы. Новікаў.
•••
Бядой латаны — вельмі бедны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
начи́ненный
1. напра́ўлены, нала́джаны; зала́таны, зала́плены;
2. наво́страны, назаво́стрываны; см. начини́тьII.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бу́ркі, ‑рак; адз. бурка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.
Абутак з фетру або сукна, які носіцца з галёшамі ці на скураной падэшве без іх. Казулін у шубе з бабровым каўняром, у бабровай шапцы, абуты ў белыя буркі, стаяў наперадзе ўсіх і глядзеў на Сцюдзянец. Дуброўскі. Апранута.. [Маша] была ў стары залатаны кажушок, на нагах — буркі з бахіламі. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заде́ланный
1. зала́джаны; заштукава́ны; (заплатанный) зала́таны, зала́плены; (забитый) забі́ты, мног. пазабіва́ны; (заложенный) зало́жаны, закла́дзены; (заровненный) зараўнава́ны, мног. пазараўно́ўваны; (замазанный) зама́заны, мног. пазама́званы; (замурованный) замурава́ны, мног. пазамуро́ўваны; (запакованный) запакава́ны;
2. (о семенах) с.-х. закры́ты, забаранава́ны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)