дзіця́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіця́чы дзіця́чая дзіця́чае дзіця́чыя
Р. дзіця́чага дзіця́чай
дзіця́чае		 дзіця́чага дзіця́чых
Д. дзіця́чаму дзіця́чай дзіця́чаму дзіця́чым
В. дзіця́чы (неадуш.)
дзіця́чага (адуш.)		 дзіця́чую дзіця́чае дзіця́чыя (неадуш.)
дзіця́чых (адуш.)
Т. дзіця́чым дзіця́чай
дзіця́чаю		 дзіця́чым дзіця́чымі
М. дзіця́чым дзіця́чай дзіця́чым дзіця́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзіця́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзіця́чы дзіця́чая дзіця́чае дзіця́чыя
Р. дзіця́чага дзіця́чай
дзіця́чае		 дзіця́чага дзіця́чых
Д. дзіця́чаму дзіця́чай дзіця́чаму дзіця́чым
В. дзіця́чы (неадуш.)
дзіця́чага (адуш.)		 дзіця́чую дзіця́чае дзіця́чыя (неадуш.)
дзіця́чых (адуш.)
Т. дзіця́чым дзіця́чай
дзіця́чаю		 дзіця́чым дзіця́чымі
М. дзіця́чым дзіця́чай дзіця́чым дзіця́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бразго́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж. (разм.).

Дзіцячая цацка, якая пры ўзмахванні бразгае, утварае траскучыя гукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

красну́ха, -і, ДМ -ну́се, ж.

Заразная дзіцячая хвароба, якая суправаджаецца чырванаватай высыпкай на целе.

|| прым. красну́шны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ветраны́, -а́я, -о́е.

Які прыводзіцца ў рух ветрам.

В. млын.

○

Ветраная воспа — часцей дзіцячая заразная хвароба, якая суправаджаецца буйным сыпам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ляско́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

Дзіцячая цацка, пры дапамозе якой утвараецца дробны, перарывісты стук.

Дзеці бегалі з ляскоткамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

маўча́нка, -і, ДМ -нцы, ж. (разм.).

Дзіцячая гульня, у якой прайграе той, хто першым загаворыць.

◊

Гуляць у маўчанку — ухіляцца ад размовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

залату́ха, -і, ДМ -ту́се, ж.

Дзіцячая хвароба, якая суправаджаецца агульным знясіленнем, высыпкай на целе і пад.

|| прым. залату́шны, -ая, -ае.

Залатушнае дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

свісту́лька, -і, ДМ -льцы, мн. -і, -лек, ж. (разм.).

1. Невялікі свісток з саломы, травы і пад.; пішчалка.

2. Дзіцячая цацка — свісток.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чыстасардэ́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць чыстасардэчнага. Дзіцячая чыстасардэчнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)