візіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. візіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

візі́раванне I ср. визи́рование; см. візі́раваць I

візі́раванне II ср. визи́рование; см. візі́раваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

візава́ць несов., разг., см. візі́раваць I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

візі́равацца I несов., страд. визи́роваться; см. візі́раваць I

візі́равацца II несов., страд. визи́роваться; см. візі́раваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Візіро́ўка — дзеянне, паводле дзеяслова візіраваць, наводзіць аптычны прадмет, прыбор на які-небудзь пункт (БРС). Да візір 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

визи́ровать​I

1. сов. (поставить визу) завізі́раваць;

2. несов. (ставить визу) візі́раваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

визи́ровать​II

1. сов. (направить линию зрения) правізі́раваць;

2. несов. (направлять линию зрения) візі́раваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ві́за ’урадавы штамп у пашпарце; адзнака ў дакуменце’ (БРС, КТС). Запазычана з рус. ви́за ’тс’. Не выключана магчымасць запазычання праз польск. мову; параўн. польск. wiza ’тс’. Сюды ж візаваць, візі́раваць (БРС, КТС) ’ставіць візу ў дакуменце’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)