рэабілітацы́йна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчы |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчая |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчае |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчыя |
| Р. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчага |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчай
рэабілітацы́йна-выхава́ўчае |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчага |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчых |
| Д. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчаму |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчай |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчаму |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
| В. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчы (неадуш.)
рэабілітацы́йна-выхава́ўчага (адуш.) |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчую |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчае |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчыя (неадуш.)
рэабілітацы́йна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчай
рэабілітацы́йна-выхава́ўчаю |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчымі |
| М. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчай |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сацыя́льна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сацыя́льна-выхава́ўчы |
сацыя́льна-выхава́ўчая |
сацыя́льна-выхава́ўчае |
сацыя́льна-выхава́ўчыя |
| Р. |
сацыя́льна-выхава́ўчага |
сацыя́льна-выхава́ўчай
сацыя́льна-выхава́ўчае |
сацыя́льна-выхава́ўчага |
сацыя́льна-выхава́ўчых |
| Д. |
сацыя́льна-выхава́ўчаму |
сацыя́льна-выхава́ўчай |
сацыя́льна-выхава́ўчаму |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
| В. |
сацыя́льна-выхава́ўчы (неадуш.)
сацыя́льна-выхава́ўчага (адуш.) |
сацыя́льна-выхава́ўчую |
сацыя́льна-выхава́ўчае |
сацыя́льна-выхава́ўчыя (неадуш.)
сацыя́льна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
сацыя́льна-выхава́ўчай
сацыя́льна-выхава́ўчаю |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
сацыя́льна-выхава́ўчымі |
| М. |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
сацыя́льна-выхава́ўчай |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
сацыя́льна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ідэ́йна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ідэ́йна-выхава́ўчы |
ідэ́йна-выхава́ўчая |
ідэ́йна-выхава́ўчае |
ідэ́йна-выхава́ўчыя |
| Р. |
ідэ́йна-выхава́ўчага |
ідэ́йна-выхава́ўчай
ідэ́йна-выхава́ўчае |
ідэ́йна-выхава́ўчага |
ідэ́йна-выхава́ўчых |
| Д. |
ідэ́йна-выхава́ўчаму |
ідэ́йна-выхава́ўчай |
ідэ́йна-выхава́ўчаму |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
| В. |
ідэ́йна-выхава́ўчы (неадуш.)
ідэ́йна-выхава́ўчага (адуш.) |
ідэ́йна-выхава́ўчую |
ідэ́йна-выхава́ўчае |
ідэ́йна-выхава́ўчыя (неадуш.)
ідэ́йна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
ідэ́йна-выхава́ўчай
ідэ́йна-выхава́ўчаю |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
ідэ́йна-выхава́ўчымі |
| М. |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
ідэ́йна-выхава́ўчай |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
ідэ́йна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
культу́рна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
культу́рна-выхава́ўчы |
культу́рна-выхава́ўчая |
культу́рна-выхава́ўчае |
культу́рна-выхава́ўчыя |
| Р. |
культу́рна-выхава́ўчага |
культу́рна-выхава́ўчай
культу́рна-выхава́ўчае |
культу́рна-выхава́ўчага |
культу́рна-выхава́ўчых |
| Д. |
культу́рна-выхава́ўчаму |
культу́рна-выхава́ўчай |
культу́рна-выхава́ўчаму |
культу́рна-выхава́ўчым |
| В. |
культу́рна-выхава́ўчы (неадуш.)
культу́рна-выхава́ўчага (адуш.) |
культу́рна-выхава́ўчую |
культу́рна-выхава́ўчае |
культу́рна-выхава́ўчыя (неадуш.)
культу́рна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
культу́рна-выхава́ўчым |
культу́рна-выхава́ўчай
культу́рна-выхава́ўчаю |
культу́рна-выхава́ўчым |
культу́рна-выхава́ўчымі |
| М. |
культу́рна-выхава́ўчым |
культу́рна-выхава́ўчай |
культу́рна-выхава́ўчым |
культу́рна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
навуча́льна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
навуча́льна-выхава́ўчы |
навуча́льна-выхава́ўчая |
навуча́льна-выхава́ўчае |
навуча́льна-выхава́ўчыя |
| Р. |
навуча́льна-выхава́ўчага |
навуча́льна-выхава́ўчай
навуча́льна-выхава́ўчае |
навуча́льна-выхава́ўчага |
навуча́льна-выхава́ўчых |
| Д. |
навуча́льна-выхава́ўчаму |
навуча́льна-выхава́ўчай |
навуча́льна-выхава́ўчаму |
навуча́льна-выхава́ўчым |
| В. |
навуча́льна-выхава́ўчы (неадуш.)
навуча́льна-выхава́ўчага (адуш.) |
навуча́льна-выхава́ўчую |
навуча́льна-выхава́ўчае |
навуча́льна-выхава́ўчыя (неадуш.)
навуча́льна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
навуча́льна-выхава́ўчым |
навуча́льна-выхава́ўчай
навуча́льна-выхава́ўчаю |
навуча́льна-выхава́ўчым |
навуча́льна-выхава́ўчымі |
| М. |
навуча́льна-выхава́ўчым |
навуча́льна-выхава́ўчай |
навуча́льна-выхава́ўчым |
навуча́льна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
палі́тыка-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палі́тыка-выхава́ўчы |
палі́тыка-выхава́ўчая |
палі́тыка-выхава́ўчае |
палі́тыка-выхава́ўчыя |
| Р. |
палі́тыка-выхава́ўчага |
палі́тыка-выхава́ўчай
палі́тыка-выхава́ўчае |
палі́тыка-выхава́ўчага |
палі́тыка-выхава́ўчых |
| Д. |
палі́тыка-выхава́ўчаму |
палі́тыка-выхава́ўчай |
палі́тыка-выхава́ўчаму |
палі́тыка-выхава́ўчым |
| В. |
палі́тыка-выхава́ўчы (неадуш.)
палі́тыка-выхава́ўчага (адуш.) |
палі́тыка-выхава́ўчую |
палі́тыка-выхава́ўчае |
палі́тыка-выхава́ўчыя (неадуш.)
палі́тыка-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
палі́тыка-выхава́ўчым |
палі́тыка-выхава́ўчай
палі́тыка-выхава́ўчаю |
палі́тыка-выхава́ўчым |
палі́тыка-выхава́ўчымі |
| М. |
палі́тыка-выхава́ўчым |
палі́тыка-выхава́ўчай |
палі́тыка-выхава́ўчым |
палі́тыка-выхава́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
патэнцыя́л, ‑у, м.
1. Спец. Велічныя, якая характарызуе запас энергіі цела, што знаходзіцца ў пэўным пункце поля (электрычнага, магнітнага і пад.). Розніца патэнцыялаў.
2. перан. Сукупнасць наяўных магчымасцей, сродкаў у якой‑н. галіне, сферы. Эканамічны патэнцыял краіны. □ Аповесць [Я. Коласа] «У палескай глушы» найбольш поўна раскрывае духоўны патэнцыял інтэлігента «першага пакалення» Лабановіча. Навуменка. Абавязак партыйных арганізацый і камітэтаў — забяспечыць поўнае выкарыстанне велізарнага выхаваўчага патэнцыялу, якім валодае кожны працоўны калектыў, для маральнага ўзвышэння асобы. «Звязда».
[Ад лац. potentia — сіла.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)