высалу́пліваць

‘высоўваць язык; выказваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. высалу́пліваю высалу́пліваем
2-я ас. высалу́пліваеш высалу́пліваеце
3-я ас. высалу́плівае высалу́пліваюць
Прошлы час
м. высалу́пліваў высалу́плівалі
ж. высалу́плівала
н. высалу́плівала
Загадны лад
2-я ас. высалу́плівай высалу́плівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час высалу́пліваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вытыка́ць

‘высоўваць’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вытыка́ю вытыка́ем
2-я ас. вытыка́еш вытыка́еце
3-я ас. вытыка́е вытыка́юць
Прошлы час
м. вытыка́ў вытыка́лі
ж. вытыка́ла
н. вытыка́ла
Загадны лад
2-я ас. вытыка́й вытыка́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вытыка́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выдвига́ть несов.

1. высо́ўваць; (вытягивать — ещё) выця́гваць;

выдвига́ть я́щик из стола́ высо́ўваць (выця́гваць) шуфля́ду са стала́;

2. перен. (выделять) выстаўля́ць, ста́віць, высо́ўваць;

выдвига́ть вопро́с выстаўля́ць (ста́віць) пыта́нне;

3. перен. (предлагать к избранию) вылуча́ць;

выдвига́ть кандидату́ру вылуча́ць кандыдату́ру;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выто́ркваць

‘высоўваць, выстаўляць, высаджваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выто́ркваю выто́ркваем
2-я ас. выто́ркваеш выто́ркваеце
3-я ас. выто́рквае выто́ркваюць
Прошлы час
м. выто́ркваў выто́рквалі
ж. выто́рквала
н. выто́рквала
Загадны лад
2-я ас. выто́рквай выто́рквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выто́ркваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выты́ркваць

‘высоўваць, выстаўляць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выты́ркваю выты́ркваем
2-я ас. выты́ркваеш выты́ркваеце
3-я ас. выты́рквае выты́ркваюць
Прошлы час
м. выты́ркваў выты́рквалі
ж. выты́рквала
н. выты́рквала
Загадны лад
2-я ас. выты́рквай выты́рквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выты́ркваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́тыцкаць

‘высоўваць, павысоўваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́тыцкаю вы́тыцкаем
2-я ас. вы́тыцкаеш вы́тыцкаеце
3-я ас. вы́тыцкае вы́тыцкаюць
Прошлы час
м. вы́тыцкаў вы́тыцкалі
ж. вы́тыцкала
н. вы́тыцкала
Загадны лад
2-я ас. вы́тыцкай вы́тыцкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́тыцкаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выставля́ть несов.

1. выстаўля́ць;

2. (высовывать) высо́ўваць;

3. (показывать) выстаўля́ць; пака́зваць;

4. (прогонять) выганя́ць;

5. (вынимать) выма́ць;

6. (предлагать для решения, обсуждения и пр.) вылуча́ць, выстаўля́ць, высо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вы́тычка 2 ’выскачка’ (Нас., Гарэц.). Утварэнне ад залежнага дзеепрыметніка дзеяслова вытыкаць ’высоўваць’ (гл. тыкаць) з суф. ‑к‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сулупо́н ’гаварун’ (Мат. Маг.), сулупну́ць ’сказаць недарэчнасць’ (карм., Мат. Гом.). Да салупаць (гл.) з семантычным развіццём ’высоўваць язык’ — ’гаварыць, балбатаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

высо́ўванне ср.

1. выдвига́ние;

2. высо́вывание, выставле́ние;

3. перен. выдвиже́ние;

1-3 см. высо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)