навышмы́кваць
‘навыпускаць, навыціскаць каго-небудзь, што-небудзь (параўн: вышмыкваць - выслізгваць, вышмыгваць (вышмыкваць з рук, вышмыкваць на лесвіцу))’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
навышмы́кваю |
навышмы́кваем |
| 2-я ас. |
навышмы́кваеш |
навышмы́кваеце |
| 3-я ас. |
навышмы́квае |
навышмы́кваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
навышмы́кваў |
навышмы́квалі |
| ж. |
навышмы́квала |
| н. |
навышмы́квала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
навышмы́квай |
навышмы́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
навышмы́кваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выслі́згвацца I несов. выска́льзывать, выскольза́ть; уска́льзывать, ускольза́ть; см. вы́слізнуцца
выслі́згвацца II несов.
1. станови́ться ско́льзким; см. вы́слізгацца;
2. страд. де́латься ско́льзким; см. выслі́згваць II
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уска́льзывать и ускольза́ть несов.
1. (скользя, вырываться) выслі́згваць, выслі́згвацца;
2. разг. (внезапно уходить откуда-л.) вышмы́гваць; (куда-л.) шмы́гаць; (скрываться) уцяка́ць; (исчезать) зніка́ць;
3. разг. (уклоняться) ухіля́цца; (увиливать) уві́льваць;
4. (оставаться незамеченным) разг. выпада́ць з-пад ува́гі, прахо́дзіць па-за ўва́гай; см. ускользну́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
слі́згацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Рухацца па гладкай слізкай паверхні, не адрываючыся ад яе. Крактала, угіналася пад возам рака, коні .. імчаліся, секлі лёд падковамі, і заднія калёсы слізгаліся, сунуліся. Капыловіч. // Не мець устойлівасці, ссоўвацца з месца, не могучы ўтрымацца на слізкай паверхні, саслізгваць. А падлога маляваная, гладкая, слізкая, я проста на нагах стаяць не магу, — усё слізгаюся. Бядуля. Але з непрывычкі нож .. чамусьці не слухаўся [Косціка]: ён то лёгка слізгаўся па версе кары, то глыбока ўядаўся ў корань. Якімовіч. // Не трымацца, выслізгваць. Чаўнок слізгаецца з рук. □ Паклаўшы жменю [пшаніцы], .. [Марыя] плявала сабе ў правую далонь, каб ручка сярпа не слізгалася, і жала далей. Пестрак.
2. Катацца, коўзацца. Слізгацца па лёдзе. Слізгацца на каньках. □ Зімою добра было слізгацца па лёдзе, вечарам пад шум бору за сцяной слухаць казкі. Ліс.
3. Тое, што і слізгаць (у 3 знач.). Водбліскі зор, здаецца, слізгаюцца па шыбінах і адбываюцца на твары Косціка. Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)