назе́мна-вымяра́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
назе́мна-вымяра́льны |
назе́мна-вымяра́льная |
назе́мна-вымяра́льнае |
назе́мна-вымяра́льныя |
| Р. |
назе́мна-вымяра́льнага |
назе́мна-вымяра́льнай
назе́мна-вымяра́льнае |
назе́мна-вымяра́льнага |
назе́мна-вымяра́льных |
| Д. |
назе́мна-вымяра́льнаму |
назе́мна-вымяра́льнай |
назе́мна-вымяра́льнаму |
назе́мна-вымяра́льным |
| В. |
назе́мна-вымяра́льны (неадуш.)
назе́мна-вымяра́льнага (адуш.) |
назе́мна-вымяра́льную |
назе́мна-вымяра́льнае |
назе́мна-вымяра́льныя (неадуш.)
назе́мна-вымяра́льных (адуш.) |
| Т. |
назе́мна-вымяра́льным |
назе́мна-вымяра́льнай
назе́мна-вымяра́льнаю |
назе́мна-вымяра́льным |
назе́мна-вымяра́льнымі |
| М. |
назе́мна-вымяра́льным |
назе́мна-вымяра́льнай |
назе́мна-вымяра́льным |
назе́мна-вымяра́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кантро́льна-вымяра́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кантро́льна-вымяра́льны |
кантро́льна-вымяра́льная |
кантро́льна-вымяра́льнае |
кантро́льна-вымяра́льныя |
| Р. |
кантро́льна-вымяра́льнага |
кантро́льна-вымяра́льнай
кантро́льна-вымяра́льнае |
кантро́льна-вымяра́льнага |
кантро́льна-вымяра́льных |
| Д. |
кантро́льна-вымяра́льнаму |
кантро́льна-вымяра́льнай |
кантро́льна-вымяра́льнаму |
кантро́льна-вымяра́льным |
| В. |
кантро́льна-вымяра́льны (неадуш.)
кантро́льна-вымяра́льнага (адуш.) |
кантро́льна-вымяра́льную |
кантро́льна-вымяра́льнае |
кантро́льна-вымяра́льныя (неадуш.)
кантро́льна-вымяра́льных (адуш.) |
| Т. |
кантро́льна-вымяра́льным |
кантро́льна-вымяра́льнай
кантро́льна-вымяра́льнаю |
кантро́льна-вымяра́льным |
кантро́льна-вымяра́льнымі |
| М. |
кантро́льна-вымяра́льным |
кантро́льна-вымяра́льнай |
кантро́льна-вымяра́льным |
кантро́льна-вымяра́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
электро́нна-вымяра́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
электро́нна-вымяра́льны |
электро́нна-вымяра́льная |
электро́нна-вымяра́льнае |
электро́нна-вымяра́льныя |
| Р. |
электро́нна-вымяра́льнага |
электро́нна-вымяра́льнай
электро́нна-вымяра́льнае |
электро́нна-вымяра́льнага |
электро́нна-вымяра́льных |
| Д. |
электро́нна-вымяра́льнаму |
электро́нна-вымяра́льнай |
электро́нна-вымяра́льнаму |
электро́нна-вымяра́льным |
| В. |
электро́нна-вымяра́льны (неадуш.)
электро́нна-вымяра́льнага (адуш.) |
электро́нна-вымяра́льную |
электро́нна-вымяра́льнае |
электро́нна-вымяра́льныя (неадуш.)
электро́нна-вымяра́льных (адуш.) |
| Т. |
электро́нна-вымяра́льным |
электро́нна-вымяра́льнай
электро́нна-вымяра́льнаю |
электро́нна-вымяра́льным |
электро́нна-вымяра́льнымі |
| М. |
электро́нна-вымяра́льным |
электро́нна-вымяра́льнай |
электро́нна-вымяра́льным |
электро́нна-вымяра́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Метр, ме́тар, ме́тра, мэтар, мэтр, мэтра ’адзінка даўжыні, роўная 100 см, ёмістасці, роўная 100 кг, аб’ёму, роўная 1 м³’, ’вымяральная лінейка даўжынёй у 1 м’ (ТСБМ, Сцяц., Сцяшк., Сл. ПЗБ, ТС, Мат. Гом., Ян.; свісл., Шатал.; Сл. Брэс.; кам., Хрэст. дыял.). З рус. метр і польск. metr, якія з франц. mètre < лац. metrum < ст.-грэч. μέτρον ’мера’ (Фасмер, 2, 611).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сту́жка ж., в разн. знач. ле́нта;
атла́сная с. — атла́сная ле́нта;
вымяра́льная с. — измери́тельная ле́нта;
ізаляцы́йная с. — изоляцио́нная ле́нта;
кулямётная с. — пулемётная ле́нта;
с. транспарцёра — ле́нта транспортёра
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ле́нта в разн. знач. сту́жка, -кі ж.;
ви́ться ле́нтой ві́цца сту́жкай;
изоляцио́нная ле́нта ізаляцы́йная сту́жка;
гу́сеничная ле́нта гу́сенічная сту́жка;
ме́рная ле́нта вымяра́льная сту́жка;
пулемётная ле́нта кулямётная сту́жка;
телегра́фная ле́нта тэлегра́фная сту́жка;
копирова́льная ле́нта капірава́льная сту́жка;
кинематографи́ческая ле́нта кінематаграфі́чная сту́жка.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ска́ба, ‑ы, ж.
Абл. Рабрына. Паламаны скабы і крануты лёгкія... З парванымі лёгкімі многа не нахліпаеш... Пташнікаў. / Пра вельмі худую жывёлу. Пасля таго як тут прайшоў фронт, .. [каня].. — адны скабы — калгаснікі падабралі на дарозе. Сабаленка.
скаба́, ‑ы́; мн. ско́бы, ‑аў; ж.
1. Сагнутая паўкругам металічная паласа, якая ўбіта ў што‑н. і служыць для прымацавання чаго‑н., трымання, апоры пры пад’ёме і пад. Спускавая скаба. □ Ціхон сам зрабіў з тоўстага дроту скабу і забіў яе ў шула. Пальчэўскі. Падышоў да краю пляцоўкі, намацаў скобы на вагоннай сцяне і, як па лесвіцы, палез на дах. Карпаў. // Сагнутая пад вуглом жалезная паласа ці дрот, што служаць для сашчаплення якіх‑н. частак. Сашчапленне бярвення скобамі.
2. Разм. Тонкая падковападобная металічная пласцінка, якая набіваецца на абцасы абутку; падкоўка.
•••
Вымяральная скаба — падковападобны інструмент для кантролю размераў дэталей машын.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыла́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
1. Прыстасаванне, пры дапамозе якога выконваецца якая‑н. праца, работа. Прылады працы. Прылады вытворчасці. □ Калгаснікі складалі на павозкі розныя прылады, запрагалі коней і раз’язджаліся ў розныя бакі: адны ехалі араць папары, другія вазіць лес для новага кароўніка, трэція — на сенажаці. Якімовіч. Звычайны, груба завостраны аловак, крэслячы праект брамы, набыў у .. руцэ [маёра] значэнне актыўнай прылады стварэння. Брыль.
2. Спецыяльнае прыстасаванне, механізм, прызначаны для якой‑н. мэты (вымярэння, вылічэння, кіравання і пад.); прыбор. Вымяральная прылада. Аптычная прылада. □ Шпаркасць .. прабегу [часу] нельга змераць самымі далікатнымі прыладамі. Крапіва.
3. часцей мн. (прыла́ды, ‑лад). Камплект, набор прадметаў для выканання аднаго працэсу, аднаго напрамку работ. Рыбалоўныя прылады. Спартыўныя прылады. Сельскагаспадарчыя прылады. Пісьмовыя прылады. □ Пальцы .. [Алесевых] рук.. перабіралі алоўкі, цыркулі і ўсякія іншыя дробныя каморніцкія прылады на стале. Чорны. Стары закашляўся: нешта раптам вельмі сціснула яго горла. Потым дастаў з кішэні свае курэцкія прылады: капшук з тытунём, люльку і крэсіва. Якімовіч. Дзяўчына падышла да маленькага століка, на якім стаялі прылады дзявочага туалету. Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)