вы́кураны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выкурыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выку́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкурваць — выкурыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выку́рваць несов., в разн. знач. выку́ривать; см. вы́курыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павыку́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Выкурыць усіх, многіх або ўсё, многае. Павыкурваць пчол. Павыкурваць усе папяросы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́курить сов.

1. (табак, папиросу и т. п.) скуры́ць; (трубку) вы́курыць;

2. прям., перен. (выгнать откуда-л.) вы́курыць;

3. (спирт и т. п.) спец. вы́гнаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перакуры́ць, ‑куру, ‑курыш, ‑курыць; зак.

Разм.

1. Зрабіць кароткі перапынак для курэння. Не даязджаючы вялікага аула, мы спыніліся перакурыць. Мікуліч.

2. што. Пакурыць, выкурыць, скурыць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскуры́ць, ‑куру, ‑курыш, ‑курыць; зак., што.

1. Распаліць (папяросу, цыгару). — Гарыць яшчэ? Дай прыкуру.. Што за ліха, ніяк ... Чакай, я сваю раскуру... Брыль.

2. Разм. Выкурыць. [Партызан:] — Для вас, таварыш начштаба, ёсць асобна на цыгарачку. [Маеўскі:] — Не. Вы мне давайце з агульнай і тую круціце, разам раскурым. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фунт​I (мера веса) уст. фунт, род. фу́нта м.;

купи́ть фунт ма́сла купі́ць фунт ма́сла;

◊

узна́ть, почём фунт ли́ха зве́даць, пачы́м фунт лі́ха;

не фунт изю́му не про́ста з мо́ста; не мех сшыць; не лю́льку вы́курыць; не абы-што́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)