абтрэ́сці, -расу́, -расе́ш, -расе́; -расём, -расяце́, -расу́ць; -ро́с, -рэ́сла; -расі́; -рэ́сены; зак., што.

Тое, што і атрэсці.

|| незак. абтраса́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

атраса́ць несов. отря́хивать, отряса́ть; см. атрэ́сці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

атраса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да атрэсці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атрэ́сены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад атрэсці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наатраса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Атрэсці вялікую колькасць чаго‑н. Наатрасаць ігруш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абтрэ́сці, ‑трасу, ‑трасеш, ‑трасе; ‑трасём, ‑трасяце; пр. ‑абтрос, ‑трэсла і абтрасла; зак., каго-што.

Тое, што і атрэсці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паатраса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Атрэсці ўсё або вялікую колькасць чаго‑н. Паатрасаць усе яблыкі. Паатрасаць снег з паліто.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отряхну́ть сов. атрэ́сці, мног. паатраса́ць, паатрэ́сваць, абтрэ́сці, мног. паабтраса́ць, паабтрэ́сваць, атрапа́ць, мног. паатрапа́ць, паатрэ́пваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

атрапа́ць, атраплю, атрэплеш, атрэпле; зак., што.

Тое, што і абтрапаць (у 1 знач.). Тады бацька атрапаў рукі аб штаны і павярнуўся да сына, пільна ўглядаючыся ў яго. Кудравец.

•••

Рукі атрапаць (атрэсці) — катэгарычна адмовіцца ад чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абабі́ць, -б’ю́, -б’е́ш, -б’е́, -б’ём, -б’яце́, -б’ю́ць; -бі́ты; зак., што.

1. Удараючы, прымусіць адпасці што-н., ачысціць ад чаго-н., атрэсці (разм.).

А. яблыню.

2. Пашкодзіць паверхню чаго-н.

А. палец.

А. тынк.

3. Прыбіць, пакрыўшы, абцягнуўшы чым-н.

А. дзверы дэрмацінам.

4. Зрабіць прыгодным для язды.

А. дарогу.

◊

Абабіць капейку (разм.) — зарабіць грошай.

|| незак. абабіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і абіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е (да 1—3 знач.).

|| наз. абабіва́нне, -я, н. і абі́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж. (да 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)