акругле́нне ср., прям., перен. округле́ние; см. акруглі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акругля́ць несов., прям., перен. округля́ть; см. акруглі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акругле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. акругляць — акругліць і стан паводле знач. дзеясл. акругляцца — акругліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акру́глены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад акругліць.

2. у знач. прым. Які мае закругленыя абрысы. Флігель .. упіраецца сваім акругленым фасадам у бок вялізнага парку. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)