адпа́свіцца, -пасу́ся, -пасе́шся, -пасе́цца; -пасёмся, -пасяце́ся, -пасу́цца і -па́свішся, -па́свіцца; -па́свімся, -па́свіцеся, -па́свяцца; -па́свіўся, -па́свілася; -пасі́ся; зак. (разм.).

1. Тое, што і адпасвіць (у 2 знач.).

2. Скончыць пасвіцца.

3. Адкарміцца на падножным корме; ад’есціся.

Каровы адпасвіліся за лета.

|| незак. адпа́свацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нагуля́ть сов.

1. (увеличить вес) нагуля́ць;

2. (откормить на пастбище) адпа́свіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отгуля́ть сов.

1. адгуля́ць;

2. (откормить на подножном корму) обл. адпа́свіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адпа́свены

1. отгу́лянный, отко́рмленный;

2. возмещённый пастьбо́й;

1, 2 см. адпа́свіць 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адпа́сваць несов.

1. отгу́ливать, отка́рмливать (на подножном корму);

2. возмеща́ть на пастьбе́;

1, 2 см. адпа́свіць 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)