адкі́нуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адкінуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адкі́дванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адкідваць — адкінуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зафутбо́ліць

‘неахайна адкінуць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зафутбо́лю зафутбо́лім
2-я ас. зафутбо́ліш зафутбо́ліце
3-я ас. зафутбо́ліць зафутбо́ляць
Прошлы час
м. зафутбо́ліў зафутбо́лілі
ж. зафутбо́ліла
н. зафутбо́ліла
Загадны лад
2-я ас. зафутбо́ль зафутбо́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час зафутбо́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адгрэ́бці, -рабу́, -рабе́ш, -рабе́; -рабём, -рабяце́, -рабу́ць; -ро́б, -рэ́бла; -рабі́; -рэ́бены; зак., што.

Грабучы, адсунуць убок, адкінуць.

А. сена.

А. смецце.

|| незак. адграба́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отки́нуть сов., прям., перен. адкі́нуць, мног. паадкіда́ць, паадкі́дваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отшвырну́ть сов., разг. адкі́нуць, мног. паадкіда́ць, паадкі́дваць, адшпурну́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адпстрыкну́ць

‘адкінуць, адшпурнуць, адшчоўкнуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адпстрыкну́ адпстрыкнё́м
2-я ас. адпстрыкне́ш адпстрыкняце́
3-я ас. адпстрыкне́ адпстрыкну́ць
Прошлы час
м. адпстрыкну́ў адпстрыкну́лі
ж. адпстрыкну́ла
н. адпстрыкну́ла
Загадны лад
2-я ас. адпстрыкні́ адпстрыкні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час адпстрыкну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адпэ́ндзіць

‘адкінуць, прагнаць ад сябе каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адпэ́нджу адпэ́ндзім
2-я ас. адпэ́ндзіш адпэ́ндзіце
3-я ас. адпэ́ндзіць адпэ́ндзяць
Прошлы час
м. адпэ́ндзіў адпэ́ндзілі
ж. адпэ́ндзіла
н. адпэ́ндзіла
Загадны лад
2-я ас. адпэ́ндзі адпэ́ндзіце
Дзеепрыслоўе
прош. час адпэ́ндзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адшара́хаць

‘адлупцаваць, адкінуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адшара́хаю адшара́хаем
2-я ас. адшара́хаеш адшара́хаеце
3-я ас. адшара́хае адшара́хаюць
Прошлы час
м. адшара́хаў адшара́халі
ж. адшара́хала
н. адшара́хала
Загадны лад
2-я ас. адшара́хай адшара́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час адшара́хаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адшпурну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што.

Разм. Адкінуць, шпурнуўшы. Адшпурнуць камень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)