аб’ядно́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да аб’яднаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аб’ядно́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. аб’ядноўваць — аб’яднаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уз’ядна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Аб’яднаць зноў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аб’ядна́ны

1. объединённый;

2. объединённый, сплочённый;

1, 2 см. аб’ядна́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скааперава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Аб’яднаць што‑н. на кааператыўных асновах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цэнтралізава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што.

Сканцэнтраваць (сканцэнтроўваць) у адным цэнтры; аб’яднаць (аб’ядноўваць) у адным месцы, у адных руках.

Ц. работу.

|| наз. цэнтраліза́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аб’ядно́ўваць несов.

1. объединя́ть;

2. объединя́ть, спла́чивать;

1, 2 см. аб’ядна́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

інтэграва́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак. і незак., што.

1. Аб’яднаць (аб’ядноўваць) часткі чаго-н. у адно цэлае (спец.).

2. У матэматыцы: знайсці (знаходзіць) інтэграл дадзенай функцыі.

|| наз. інтэграва́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

федэры́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак.

Аб’яднаць (аб’ядноўваць) у адзіную дзяржаву на федэратыўных пачатках.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

картэлява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак. і незак., што.

Аб’яднаць (аб’ядноўваць) у картэль. Картэляваць прадпрыемствы. Картэляваць прамысловасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)