обви́ть сов.

1. абві́ць, мног. паабвіва́ць;

2. (обнять, обхватить) абві́ць, абхапі́ць;

обви́ть ше́ю рука́ми абві́ць (абхапі́ць) шы́ю рука́мі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абхо́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абхапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бярэ́мя, -я, мн. -і, -яў, н.

Такая колькасць чаго-н. (дроў, саломы і інш.), што можна абхапіць абедзвюма рукамі і панесці; ахапак.

Б. дроў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абламза́ць

‘аблапіць, абхапіць рукамі што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абламза́ю абламза́ем
2-я ас. абламза́еш абламза́еце
3-я ас. абламза́е абламза́юць
Прошлы час
м. абламза́ў абламза́лі
ж. абламза́ла
н. абламза́ла
Загадны лад
2-я ас. абламза́й абламза́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час абламза́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абшчапе́рыць

‘абхапіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абшчапе́ру абшчапе́рым
2-я ас. абшчапе́рыш абшчапе́рыце
3-я ас. абшчапе́рыць абшчапе́раць
Прошлы час
м. абшчапе́рыў абшчапе́рылі
ж. абшчапе́рыла
н. абшчапе́рыла
Загадны лад
2-я ас. абшчапе́р абшчапе́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час абшчапе́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

обхвати́ть сов., в разн. знач. абхапі́ць, абхваці́ць; (обнять) абня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абхваці́ць, ‑хвачу, ‑хваціш, ‑хваціць; зак., каго-што.

Тое, што і абхапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абла́піць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак., каго-што.

Разм. Абхапіць лапамі. Мядзведзь аблапіў калоду. // Абняць рукамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашчапе́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., каго-што.

Разм. Моцна абхапіць, абняць. Ашчаперыўшы.. рыжаватую сынаву галаву,.. [Агата] моцна заплакала на ўсю хату. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абе́руч, прысл.

Разм. Абедзвюма рукамі (абхапіць, узяць што‑н.). Павёў доктар пана ў лазню, пасадзіў на палок ды загадаў трымацца аберуч за жэрдку. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)