дэндрахрано́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэндрахрано́лаг |
дэндрахрано́лагі |
| Р. |
дэндрахрано́лага |
дэндрахрано́лагаў |
| Д. |
дэндрахрано́лагу |
дэндрахрано́лагам |
| В. |
дэндрахрано́лага |
дэндрахрано́лагаў |
| Т. |
дэндрахрано́лагам |
дэндрахрано́лагамі |
| М. |
дэндрахрано́лагу |
дэндрахрано́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэпарта́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэпарта́нт |
дэпарта́нты |
| Р. |
дэпарта́нта |
дэпарта́нтаў |
| Д. |
дэпарта́нту |
дэпарта́нтам |
| В. |
дэпарта́нта |
дэпарта́нтаў |
| Т. |
дэпарта́нтам |
дэпарта́нтамі |
| М. |
дэпарта́нце |
дэпарта́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэрматавенеро́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэрматавенеро́лаг |
дэрматавенеро́лагі |
| Р. |
дэрматавенеро́лага |
дэрматавенеро́лагаў |
| Д. |
дэрматавенеро́лагу |
дэрматавенеро́лагам |
| В. |
дэрматавенеро́лага |
дэрматавенеро́лагаў |
| Т. |
дэрматавенеро́лагам |
дэрматавенеро́лагамі |
| М. |
дэрматавенеро́лагу |
дэрматавенеро́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэрматакасмето́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэрматакасмето́лаг |
дэрматакасмето́лагі |
| Р. |
дэрматакасмето́лага |
дэрматакасмето́лагаў |
| Д. |
дэрматакасмето́лагу |
дэрматакасмето́лагам |
| В. |
дэрматакасмето́лага |
дэрматакасмето́лагаў |
| Т. |
дэрматакасмето́лагам |
дэрматакасмето́лагамі |
| М. |
дэрматакасмето́лагу |
дэрматакасмето́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэрматаміко́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэрматаміко́лаг |
дэрматаміко́лагі |
| Р. |
дэрматаміко́лага |
дэрматаміко́лагаў |
| Д. |
дэрматаміко́лагу |
дэрматаміко́лагам |
| В. |
дэрматаміко́лага |
дэрматаміко́лагаў |
| Т. |
дэрматаміко́лагам |
дэрматаміко́лагамі |
| М. |
дэрматаміко́лагу |
дэрматаміко́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэрывато́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэрывато́лаг |
дэрывато́лагі |
| Р. |
дэрывато́лага |
дэрывато́лагаў |
| Д. |
дэрывато́лагу |
дэрывато́лагам |
| В. |
дэрывато́лага |
дэрывато́лагаў |
| Т. |
дэрывато́лагам |
дэрывато́лагамі |
| М. |
дэрывато́лагу |
дэрывато́лагах |
Крыніцы:
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэсіна́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэсіна́тар |
дэсіна́тары |
| Р. |
дэсіна́тара |
дэсіна́тараў |
| Д. |
дэсіна́тару |
дэсіна́тарам |
| В. |
дэсіна́тара |
дэсіна́тараў |
| Т. |
дэсіна́тарам |
дэсіна́тарамі |
| М. |
дэсіна́тару |
дэсіна́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэскрыптыві́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэскрыптыві́ст |
дэскрыптыві́сты |
| Р. |
дэскрыптыві́ста |
дэскрыптыві́стаў |
| Д. |
дэскрыптыві́сту |
дэскрыптыві́стам |
| В. |
дэскрыптыві́ста |
дэскрыптыві́стаў |
| Т. |
дэскрыптыві́стам |
дэскрыптыві́стамі |
| М. |
дэскрыптыві́сце |
дэскрыптыві́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэсцэндэ́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэсцэндэ́нт |
дэсцэндэ́нты |
| Р. |
дэсцэндэ́нта |
дэсцэндэ́нтаў |
| Д. |
дэсцэндэ́нту |
дэсцэндэ́нтам |
| В. |
дэсцэндэ́нта |
дэсцэндэ́нтаў |
| Т. |
дэсцэндэ́нтам |
дэсцэндэ́нтамі |
| М. |
дэсцэндэ́нце |
дэсцэндэ́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэталіро́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэталіро́ўшчык |
дэталіро́ўшчыкі |
| Р. |
дэталіро́ўшчыка |
дэталіро́ўшчыкаў |
| Д. |
дэталіро́ўшчыку |
дэталіро́ўшчыкам |
| В. |
дэталіро́ўшчыка |
дэталіро́ўшчыкаў |
| Т. |
дэталіро́ўшчыкам |
дэталіро́ўшчыкамі |
| М. |
дэталіро́ўшчыку |
дэталіро́ўшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)