Verbum

чарні́чнік, -у, м.

Сцёблы, кусцікі, на якіх растуць чарніцы, а таксама месца, зарослае кустамі чарніц.

дады́баць, -аю, -аеш, -ае; зак. (разм.).

Марудна, з цяжкасцю дайсці да якога-н. месца; давалачыся.

дрыгва́, -ы́, ж.

Багністае топкае месца.

Непраходная д.

|| прым. дрыгвяні́сты, -ая, -ае.

Д. бераг возера.

за́сень і за́цень, -і, ж.

Месца, зацененае чым-н. ад прамянёў сонца.

Схавацца ў з.

засце́нак², -нка, мн. -нкі, -нкаў, м.

Месца жорсткіх катаванняў.

Фашысцкія засценкі.

|| прым. засце́начны, -ая, -ае.

звяры́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.

Прыстасаванае месца, дзе трымаюць звяроў для паказу.

Перасоўны з.

з’езд², -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Месца, па якім з’язджаюць, спуск.

Стромкі з.

калумба́рый, -я, мн. -і, -яў, м. (спец.).

Месца, дзе пасля крэмацыі захоўваюцца урны з прахам.

надрэ́з, -у, мн. -ы, -аў, м.

1. гл. надрэзаць.

2. Надрэзанае месца.

Н. на дрэве.

наздраві́на, -ы, мн. -ы, -ві́н, ж. (спец.).

Наздраватае, порыстае месца, сітавіна.

|| прым. наздраві́нны, -ая, -ае.