абрабі́ць, -раблю́, -ро́біш, -ро́біць; -ро́блены; зак.
1. што. Апрацаваць, дагледзець.
А. зямлю.
2. што. Апрацоўваючы, прыдаць чаму-н. патрэбны выгляд, якасць.
А. каштоўны камень.
3. каго-што. Запэцкаць, забрудзіць чым-н. (разм.).
А. кашулю.
|| незак. абрабля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
камяне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; незак.
1. Рабіцца цвёрдым, як камень.
Соль у вільготным месцы камянее.
2. перан. Станавіцца каменным (у 2 і 3 знач.).
К. ад жаху.
Сэрца камянее.
|| зак. акамяне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е і скамяне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ломово́йII ламавы́; (битый) бі́ты; лама́ны;
ломово́е желе́зо жале́зны лом;
ломово́й ка́мень бі́тае каме́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
васьміпудо́вы, ‑ая, ‑ае.
Вагой восем пудоў. Васьміпудовы камень. // У які можна змясціць восем пудоў чаго‑н. Васьміпудовая скрыня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жарнавы́, ‑ая, ‑ое і жо́рнавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да жорнаў, жарна, прызначаны для іх. Жарнавы камень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
літагра́фскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да літаграфіі, прызначаны для яе. Літаграфскі спосаб друкавання. Літаграфскі станок. Літаграфскі камень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камене... (а таксама каменя...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая па значэнню адпавядае слову камень, напрыклад: каменеапрацоўчы, каменедрабілка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перашпурну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што.
Разм. Шпурнуўшы, перакінуць цераз што‑н. Перашпурнуць камень цераз рэчку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пуштэ́нт ’камень, якім націраюць боты для глянцу’ (Бяльк.). Запазычанне, крыніца невядомая.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
жарсцвя́ны, ‑ая, ‑ае.
Які лёгка распадаецца на жарству. Жарсцвяны камень. // Які складаецца з жарствы, пакрыты жарствой. Жарсцвянае дно ракі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)