Verbum

апасты́лець, -ею, -ееш, -ее; зак. (разм.).

Апрыкраць; зрабіцца нямілым, невыносным, вельмі надакучыць.

грамавы́, -а́я, -о́е.

1. гл. гром.

2. Вельмі моцны, аглушальны.

Г. голас.

станчэ́ць, -э́ю, -э́еш, -э́е; зак.

Стаць вельмі тонкім.

|| наз. станчэ́нне, -я, н.

піяні́сіма, прысл. (спец.).

Вельмі ціха, цішэй, чым піяна.

Праспяваць што-н. п.

пашля́ціна, -ы, ж. (разм.).

Што-н. вельмі пошлае, пошласць.

Пляце розную пашляціну.

працаві́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м. (разм.).

Вельмі старанны, працавіты чалавек; рабацяга.

падслепава́ты, -ая, -ае.

Вельмі блізарукі, які дрэнна бачыць.

|| наз. падслепава́тасць, -і, ж.

сямімі́льны, -ая, -ае.

Даўжынёй у сем міль.

◊

Ісці сямімільнымі крокамі — вельмі хутка.

штохвілі́ны, прысл.

Кожную хвіліну, вельмі часта; з кожнай хвілінай.

Вецер ш. мацнеў.

пагі́бель², -і, ж.

У выразах: у тры пагібелі гнуцца (сагнуцца) (разм.) —

1) вельмі нізка згінацца (сагнуцца);

2) перан. празмерна ўгоднічаць перад кім-н.; гнуць у тры пагібелі каго (што) — вельмі жорстка ўціскаць, прыгнятаць.