Пяня́цця (пенятца) ’папікаць, дакараць, выгаворваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пяня́цця (пенятца) ’папікаць, дакараць, выгаворваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Аточыны ’нутраное сала’, ’ператоплены тлушч’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Казу́тка ’козлік, падобны да ўслончыка, на якім катаюцца зімой з горкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
клас, ‑а,
1. Сукупнасць прадметаў, з’яў, аб’яднаных на аснове якіх‑н. агульных прымет, якасцей; разрад, падраздзяленне.
2. Вялікая група людзей, аб’яднаных аднолькавымі адносінамі да сродкаў вытворчасці, да размеркавання грамадскага багацця і агульнасцю інтарэсаў.
3. Падраздзяленне пачатковай і сярэдняй школы, якое аб’ядноўвае вучняў аднаго года навучання і аднолькавага аб’ёму ведаў.
4.
5. Мера якасці, ступень, ўзровень чаго‑н.
6. У дарэвалюцыйнай Расіі — адно з падраздзяленняў у табелі аб рангах, якое адпавядала пэўнаму чыну.
[Ад лац. classis — разрад.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зню́хацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1. Пазнаць адзін аднаго па нюху (пра сабак).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вучэ́нне, ‑я,
1. Авалодванне ведамі, навыкамі, уменнем.
2. Тэорыя якой‑н. галіны ведаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
азёрны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да возера.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пало́н, ‑у,
1. Няволя, у якую трапляе чалавек, захоплены ворагам у час вайны.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паду́жаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Перамагчы, асіліць у барацьбе.
2. Справіцца з чым‑н., што патрабуе фізічных намаганняў і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наплы́ў, ‑лыву,
1.
2. Тое, што наплыло, сабралася.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)