заслані́цца сов., в разн. знач. заслони́ться; (стать невидимым — ещё) закры́ться;
з. руко́й ад со́нца — заслони́ться (закры́ться) руко́й от со́лнца;
ме́сяц ~ні́ўся во́блакам — луна́ закры́лась о́блаком;
з. ад — уда́ру заслони́ться от уда́ра
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
злётаць сов.
1. (куда-л. и обратно) слета́ть;
з. на самалёце ў Маскву́ — слета́ть на самолёте в Москву́;
2. разг. (быстро сходить) слета́ть, сбе́гать;
з. у магазі́н — слета́ть (сбе́гать) в магази́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
змалаці́ць сов.
1. обмолоти́ть, смолоти́ть; (всё, многое — ещё) перемолоти́ть, помолоти́ть;
з. усё жы́та — перемолоти́ть (помолоти́ть) всю рожь;
2. прост. переколоти́ть;
з. усю́ пасу́ду — переколоти́ть всю посу́ду;
3. перен., разг. изби́ть, исколоти́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
змест (род. зме́сту) м.
1. (сущность, смысл) содержа́ние ср.;
з. ле́кцыі — содержа́ние ле́кции;
2. оглавле́ние ср., содержа́ние ср.;
з. часо́піса надрукава́ны на апо́шняй старо́нцы — оглавле́ние (содержа́ние) журна́ла напеча́тано на после́дней страни́це
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зява́ць I несов., разг. зева́ть;
з. фігу́ру за фігу́рай — шахм. зева́ть фигу́ру за фигу́рой
зява́ць II несов., обл. (громко кричать) ора́ть, зева́ть;
з. на ўсё го́рла — ора́ть (зева́ть) во всё го́рло
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забаўля́цца несов.
1. развлека́ться; забавля́ться; увеселя́ться; игра́ть;
2. перен. игра́ть, потеша́ться (над кем, чем);
яна́ то́лькі ~ля́ецца з табо́ю — она́ то́лько игра́ет с тобо́й (потеша́ется над тобо́й);
◊ з. сло́вамі — игра́ть слова́ми
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разго́н, -ну м., в разн. знач. разго́н; (при беге — ещё) разбе́г, разбе́жка ж.;
р. дэманстра́нтаў палі́цыяй — разго́н демонстра́нтов поли́цией;
скачо́к з ~ну — прыжо́к с разго́на (с разбе́га);
◊ з ~ну — с разго́на
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
запатрабава́ць, -бу́ю, -бу́еш, -бу́е; -бава́ны; -бу́й; зак., каго-што (афіц.).
1. Патрабаваць прад’яўлення, прысылкі чаго-н.
З. выпіску з пратакола пасяджэння.
2. Выклікаць куды-н.
З. сведкаў.
3. Прад’явіць патрабаванне на выдачу чаго-н.
З. багаж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зрэ́б’е, -я, н.
Грубая кастрывая кудзеля, што аддзяляецца пры трапанні лёну, пянькі, а таксама палатно з такой кудзелі і адзенне з такога палатна.
Ткаць з.
Хадзіць у зрэб’і.
|| прым. зрэ́бны, -ая, -ае.
Зрэбныя ніткі.
З. мех.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
загі́б, -у, мн. -ы, -аў, м.
1. Загнутае месца, выгін.
З. ліста.
З. ракі.
2. перан. Дапушчэнне шкодных крайнасцей у ажыццяўленні чаго-н.
Левы з.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)