анані́мны, ‑ая, ‑ае.
1. На якім не пазначаны аўтар, без подпісу аўтара.
2. Які ўтойвае сваё імя, не ставіць подпісу пад пісьмом, творам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
анані́мны, ‑ая, ‑ае.
1. На якім не пазначаны аўтар, без подпісу аўтара.
2. Які ўтойвае сваё імя, не ставіць подпісу пад пісьмом, творам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абца́с, ‑а,
Цвёрдая набойка на падэшве абутку пад пятой; каблук.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
казя́ўка, ‑і,
Усякае маленькае насякомае; кузурка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лягчэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе,
1. Памяншацца ў вазе, станавіцца больш лёгкім.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мадэ́рн, ‑а,
1. Дэкадэнцкі напрамак у архітэктуры, дэкаратыўным і выяўленчым мастацтве ў канцы 19 — пачатку 20 стст., які характарызаваўся манернасцю, замыславатасцю, фармалістычнасцю.
2.
3.
[Ад фр. moderne — самы новы, сучасны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даста́так, ‑тку,
1. Заможнасць, матэрыяльная забяспечанасць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дачу́цца, ‑чуюся, ‑чуешся, ‑чуецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дупле́т, ‑а,
1. У більярднай гульні — удар шаром у другі шар, які, ударыўшыся
2. Тое, што і дублет (у 2 знач.).
[Фр. doublet.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мро́іць, мрою, мроіш, мроіць;
Уяўляць у думках, марыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мура́шка, ‑і,
Невялікае насякомае атрада перапончатакрылых, якое жыве вялікімі калоніямі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)