гукаме́трыя, ‑і, ж.
Спец. Раздзел прыкладной акустыкі, які займаецца пытаннямі вызначэння месцазнаходжання крыніцы гуку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аэрамеха́ніка, ‑і, ДМ ‑ніцы, ж.
Раздзел механікі, які вывучае раўнавагу і рух газаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэаніматало́гія, ‑і, ж.
Раздзел медыцыны, які вывучае асноўныя заканамернасці згасання і аднаўлення функцый арганізма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біяцэнало́гія, ‑і, ж.
Раздзел экалогіі, які вывучае раслінныя і жывёльныя групоўкі ў іх сукупнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намагра́фія, ‑і, ж.
Спец. Раздзел матэматыкі, які аб’ядноўвае тэорыю і практычныя спосабы пабудовы намаграм.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наркало́гія, ‑і, ж.
Раздзел медыцыны, які займаецца вывучэннем хвароб, выкліканых наркаманіяй, і лячэннем наркаманаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пнеўмааўтама́тыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.
Раздзел аўтаматыкі, аб’ектам вывучэння якога з’яўляюцца сродкі аўтаматыкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фітагеагра́фія, ‑і, ж.
Раздзел батанічнай геаграфіі, які вывучае заканамернасці пашырэння раслін на зямной паверхні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрафізіяло́гія, ‑і, ж.
Раздзел фізіялогіі, які вывучае электрычныя з’явы, што адбываюцца ў жывым арганізме.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ру́брыка ’загаловак раздзела ў газеце, часопісе і пад.’, ’раздзел; графа’ (ТСБМ). Праз польск. rubryka або рус. ру́брика запазычана з лац. rubrīca < ruber ’чырвоны’. Назва тлумачыцца тым, што надпісы і загалоўкі зводаў законаў пісаліся чырвоным чарнілам (Сной₂, 632).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)