гораўтвара́льны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з гораўтварэннем. Гораўтваральныя працэсы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышука́льны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з вышуканнем. Вышукальны атрад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анке́тны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з анкетай. Анкетныя звесткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агралесамеліярацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з агралесамеліярацыяй. Агралесамеліярацыйныя мерапрыемствы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запо́йны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з запоем. Запойны ацёк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

валакі́тны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з валакітай. Валакітная справа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

валацу́жніцкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які звязаны з валацужніцтвам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папу́шны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны ў папушы. Папушны тытунь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

яйцанарыхто́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з яйцанарыхтоўкай. Яйцанарыхтоўчы пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзіна...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:

1) які мае толькі адно, звязаны толькі з чым-н. адным, напр.: адзінабожжа, адзінаверства, адзінаспадчыннасць, адзінашлюбнасць;

2) які робіцца, ажыццяўляецца толькі адным, адзіным або адзін на адзін, напр.: адзінаначалле, адзінаўладдзе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)