перыстакры́лы, ‑ая, ‑ае.
1. З перыстымі крыламі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перыстакры́лы, ‑ая, ‑ае.
1. З перыстымі крыламі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́нты, ‑аў;
Маладыя, неакасцянелыя рогі высакародных або плямістых аленяў,
[Манг.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасцяпе́наўшчына, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
супрацьпаказа́нне, ‑я,
1. Асобная прыкмета або абставіны,
2. Чыё‑н. панаванне, якое супярэчыць паказанню каго‑н. іншага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэтра́рхія, ‑і,
1. У Старажытнай Грэцыі — чацвёртая частка вобласці, якой кіраваў тэтрарх.
2. У Рымскай імперыі — падзел улады паміж чатырма правіцелямі,
[Грэч. tetrarchia — чатырохуладдзе.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фа́рсавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да фарса.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
які́-ніякі́, якая-ніякая, якое-ніякое;
1. Некаторы, нейкі.
2. Які папала; няважны, нязначны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гук, -а і -у,
1. -у. Вагальныя рухі часцінак паветра або іншага асяроддзя,
2. -а. Найменшы членараздзельны элемент чалавечай мовы.
Ні гуку — пра поўнае маўчанне; не гавары, маўчы.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ілюстрава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны;
1. Даць (даваць) малюнкі,
2.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
і́менна,
1. Падкрэслівае які
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)