Verbum

награва́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Прыбор, апарат, прызначаны для награвання чаго-н.

Электрычны н.

нагрува́шчанне, -я, н.

Бязладная куча, груда; вялікая колькасць чаго-н.

Н. старой мэблі.

Н. цытат.

насвідрава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак., чаго.

Нарабіць свердлам нейкую колькасць адтулін.

Н. дзірак.

насцяро́жаны, -ая, -ае.

Напружана-ўважлівы ў чаканні чаго-н.

Н. погляд.

|| наз. насцяро́жанасць, -і, ж.

нафастрыгава́ць, -гу́ю, -гу́еш, -гу́е; -гу́й; -гава́ны; зак., што і чаго.

Прашыць буйнымі шыўкамі, зрабіць фастрыгу.

нацярпе́цца, -цярплю́ся, -це́рпішся, -це́рпіцца; -цярпі́ся; зак.

Зведаць, перажыць шмат чаго-н. непрыемнага, цяжкага.

Н. страху.

начыта́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак., чаго.

Удосталь пачытаць.

Н. вершаў.

|| незак. начы́твацца, -аюся, -аешся, -аецца.

нашчапа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., чаго.

Шчапаючы, нарыхтаваць у якой-н. колькасці.

Н. лучыны.

небага́та, у знач. вык., каго-чаго.

Мала, у невялікай колькасці.

Рыбы ў мясцовых рэках н.

недабо́р, -у, м.

Няпоўны збор; недабраная колькасць каго-, чаго-н.

Н. пры паступленні ва ўніверсітэт.