Verbum

жаравы́, -а́я, -о́е.

Які награваецца пры дапамозе жару (у 1 знач.).

Жаравая труба.

пралётны¹, -ая, -ае.

Пра птушак: від, які паяўляецца вясной або восенню пры пералёце.

пра́сніца, -ы, мн. -ы, -ніц, ж.

Прыстасаванне, на якое падвешваецца кудзеля пры прадзенні.

рып, -у, м.

Рэзкі гук, які ўтвараецца пры трэнні.

Р. колаў.

Р. палазоў.

рэнтгенагра́ма, -ы, мн. -ы, -ра́м, ж.

Фатаграфічны здымак, зроблены пры дапамозе рэнтгенаўскіх прамянёў.

сіню́шнасць, -і, ж.

Сіняватая афарбоўка скуры пры некаторых захворваннях.

|| прым. сіню́шны, -ая, -ае.

стэтаскапі́я, -і, ж.

Праслухванне сэрца, лёгкіх пры дапамозе стэтаскопа.

|| прым. стэтаскапі́чны, -ая, -ае.

сярэднеязы́чны, -ая, -ае (спец.).

Гук, які вымаўляецца пры ўдзеле сярэдняй часткі спінкі языка.

трафарэ́ціць, -рэ́чу, -рэ́ціш, -рэ́ціць; -рэ́чаны; незак., што (спец.).

Размалёўваць, распісваць пры дапамозе трафарэта.

усу́шка, -і, ДМ -шцы, ж.

Колькасць страчанага прадукту пры высыханні.

Норма ўсушкі.