беражлі́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які ўмее эканоміць, берагчы што‑н.
2. Клапатлівы, асцярожны, уважлівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
беражлі́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які ўмее эканоміць, берагчы што‑н.
2. Клапатлівы, асцярожны, уважлівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зені́т, ‑у,
1. Найвышэйшы пункт неба над галавой наглядальніка.
2.
[Фр. zénith з араб.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размо́клы, ‑ая, ‑ае.
Які размок, разбух, размяк ад вільгаці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ско́цісты, ‑ая, ‑ае.
Які паступова, непрыкметна зніжаецца; спадзісты, адхонны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́верты, ‑аў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ба́бчын, ‑а.
Які мае дачыненне да бабкі, належыць бабцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кра́цісты, ‑ая, ‑ае.
1. Зроблены ў выглядзе кратаў.
2. Забяспечаны, загароджаны кратамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
знервава́цца, ‑рвуюся, ‑рвуешся, ‑рвуецца;
Стаць вельмі нервозным ад пастаянных хваляванняў і турбот; стаміцца ад нервовага напружання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
з’я́вішча, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прамару́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць;
Спазніцца, марудзячы; не зрабіць чаго‑н. своечасова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)