цёпла, прысл., у знач. вык.
1. Пра цёплае надвор’е; цеплыню ў памяшканні.
Раніцай ц.
У пакоі ц.
2. каму. Пра адчуванне кім-н. цяпла.
У паліто мне ц.
3. перан. Пра адчуванне душэўнай цеплаты.
На душы ц. ад добрых слоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адлупі́ць I сов.
1. (отделяя, снять кору, шелуху) отлупи́ть;
2. разг. оторва́ть;
ён мне каўне́р ~пі́ў — он мне воротни́к оторва́л
адлупі́ць II сов., разг. (побить) отколоти́ть, отлупи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адмяні́ць сов.
1. (сделать недействительным) отмени́ть;
а. пастано́ву — отмени́ть постановле́ние;
2. прост. (заменить на более подходящее) замени́ть, перемени́ть;
~ні́це мне гэ́ты партфе́ль — замени́те (перемени́те) мне э́тот портфе́ль
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
няёмка нареч., в знач. сказ. неудо́бно, нело́вко;
ён сеў н. — он сел неудо́бно (нело́вко);
адчува́ць сябе́ н. — чу́вствовать себя́ нело́вко;
мне ста́ла н. — мне ста́ло неудо́бно (нело́вко)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
раўнава́цца I несов., страд. ровня́ться, выра́вниваться; рихтова́ться; см. раўнава́ць I
раўнава́цца II несов. (считать себя равным) равня́ться;
куды́ мне з ёй р. — куда́ мне с ней равня́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
игра́ться несов.
1. безл. ігра́цца;
мне сего́дня не игра́ется мне сёння не ігра́ецца;
2. разг. гуля́ць;
де́ти игра́ются дзе́ці гуля́юць;
3. страд. ігра́цца; см. игра́ть 2, 5.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паві́нен, -нна, у знач. вык.
1. каму. Абавязаны аддаць доўг.
Сусед мне п. пяцьдзясят рублёў.
2. з інф. Абавязаны зрабіць што-н.
Мы павінны змагацца за мір.
3. з інф. Пра тое, што адбудзецца абавязкова, непазбежна або мяркуецца адбыцца.
Ён п. хутка з’явіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мой, майго́, м., мая́, маёй, ж., маё, майго́, н., мн. мае́, маі́х; займ. прынал.
1. Які належыць мне, адносіцца да мяне.
Мая кватэра.
2. у знач. наз. Родныя, блізкія.
Зараз павінны мае вярнуцца.
◊
На маё (яго) выйшла (разм.) — так, як я (ён) хацеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Мой (мая, маё), мойны, мойскі ’які належыць мне, уласцівы мне, любімы мною’ (ТСБМ, Нас., Шат., Сл. ПЗБ, ТС; лід., Сцяшк. Сл.). Укр. мій, рус. мой, польск., н.-, в.-луж. mój, чэш. můj, славац. môj, славен. mój, серб.-харв. mȏj, мак., балг. мой, ст.-слав. мой, моꙗ. Прасл. mojь, да якога і.-е. адпаведнікамі з’яўляюцца ст.-прус. mais (< *majas), гоц. meins, лац. mens < і.-е. *moi̯os < *moi/*mei — у М. скл. (Бернекер, 2, 69; Траўтман, 166; Бругман, Grundriss, 2 (2), 404; Фасмер, 2, 639; Бязлай, 2, 191).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ува, прыназ. з М.
Ужываецца замест прыназоўніка «у» перад словамі «мне», «усіх», «усім», напрыклад: ува мне, ува ўсіх, ува ўсім.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)