абарыге́ны, ‑аў;
1. Першыя пасяленцы, карэнныя жыхары краіны, мясцовасці; туземцы, аўтахтоны.
2. Арганізмы,
[Лац. aborigines.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абарыге́ны, ‑аў;
1. Першыя пасяленцы, карэнныя жыхары краіны, мясцовасці; туземцы, аўтахтоны.
2. Арганізмы,
[Лац. aborigines.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ава́ры, ‑аў;
Цюркскія плямёны,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сабра́насць, ‑і,
Уласцівасць сабранага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саксо́нцы, ‑аў;
Насельніцтва акругоў Германскай Дэмакратычнай Рэспублікі,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
секта́нцтва, ‑а,
1. Рэлігійны рух сектантаў,
2. Дагматызм, вузкасць і замкнутасць поглядаў, уласцівыя секце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біяцэно́з, ‑у,
Прыродная або штучна ўтвораная сукупнасць арганізмаў,
[Ад грэч. bíos — жыццё і koinós — агульны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бу́лькат, ‑у,
Гукі,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бутанье́рка, ‑і,
[Ад фр. boutonnière.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бязро́гі, ‑ая, ‑ае.
Які не мае рога, рог.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
велікаму́чанік, ‑а,
Назва, якую праваслаўная царква прысвойвала тым паслядоўнікам хрысціянства,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)